Reactie op Brand in de Bakelse Bossen door Berend (Weblog Helmond reacties)

Bosbrand is iets wat je niet altijd meteen opmerkt.
Maar je moet niet te vlug conclusie trekken, over dingen die je niet weet.
Ik bedoel daar mee, om maar te zeggen van dat komt daar door of hier door.
dus maar wat raden.
Want niet genoemd, is waar door het kan gaan branden is, door afval wat in de bossen rond gedumpt word.
Er liggen vaak flesjes van glas, gebroken glas, wat er niet uit zich zelf komt te liggen.
Maar ook blikjes kunnen brand verzaken.
Mensen wat je mee neemt van dit alles, NEEM DAT OOK WEER MEE TERUG NAAR HUIS, OF GOOI HET IN EEN PRULLEN BAK.
En wees zuinig op dat beetje bosrijk wat we nog hebben.

https://www.deweblogvanhelmond.nl/actuele-onderwerpen-helmond/bosbrand-in-de-bakelse-bossen/comment-page-1/#comment-268848

Die hittegolf kan mij niet lang genoeg duren! (HP/De Tijd)

Messiaans masochisme?! Ja, omdat het moet, als ultimum remedium om de klimaatverandering en het verlies aan biodiversiteit een halt toe te roepen. Aflaat Ik kom erop vanwege de uitspraak van de Raad van State van eind mei. De hoogste bestuursrechter haalde een streep door de zogenoemde Projectaanpak Stikstof (PAS),  een programma dat de overheid tijdens de crisis in staat stelde bouw- en uitbreidingsvergunningen uit te blijven delen aan bedrijven en particulieren op basis van ‘toekomstige besparingen’ op stikstof. Een soort moderne aflaat dus. Deze truc was volgens het kabinet nodig omdat de Europese stikstofnormen voor veel natuurgebieden dreigden te worden overschreden, en teveel stikstof is fnuikend voor de biodiversiteit. De gevolgen van dit vonnis zijn ingrijpend. Honderden projecten, waaronder Lelystad Airport, de uitbreiding van de A27 en de A12 en van tal van stallen, dreigen te sneven of te worden vertraagd. Het kabinet zit er stevig mee in zijn maag. Oud-minister Johan Remkes is vanaf zijn tropische privé-resort aan de oostkust van Thailand ingevlogen om de stikstofcrisis in twee maanden tot een goed eind te leiden. Desnoods wederom met een ‘list’, aldus  Cora van Nieuwenhuizen, minister van Infrastructuur en Waterstaat. Zij houdt tijdens het reces wekelijks overleg met de andere meest betrokken ministers – Schouten (LNV), Ollongren (BZK) – over de voortgang in dit dossier. Noodwetten, geitenpaadjes en andere juridische sluipwegen: dit kabinet is er inmiddels behoorlijk bedreven in geraakt – de ministers Van Nieuwenhuizen en Schouten voorop Die ‘list’ gaat er komen – let op mijn woorden. Noodwetten, geitenpaadjes en andere juridische sluipwegen: dit kabinet is er inmiddels behoorlijk bedreven in geraakt – de ministers Van Nieuwenhuizen en Schouten voorop. De groei van Schiphol, Lelystad Airport, het fosfaatbeleid: zodra (Europese) rechters of regels economische groei in de weg dreigen te staan, huurt Den Haag een bataljon dure Zuidas-advocaten in om ervoor te zorgen dat het schip van de vooruitgang niet strandt. Antropocentrisch Dat is niet nieuw. De homo sapiens staat boven de natuur. ‘De mens is de maatstaf van alle dingen’, schreef de Griekse filosoof Protagoras al in de vijfde eeuw voor Christus. Zelfs tijdens de Verlichting domineerde de antropocentrische gedachte dat de mens het middelpunt is van het bestaan. Pas sinds de jaren zestig van de vorige eeuw, toen biologe Rachel Carson met haar wereldberoemde boek Silent Spring waarschuwde voor de gevaren van bestrijdingsmiddelen, begon dit beeld langzaam te kenteren. Een moderne filosoof als de Brit Timothy Morton wijst er bijvoorbeeld op dat de natuur niet bestaat. Wat hij daarmee bedoelt: mensen spreken over natuur alsof zij daarbuiten staan. Dat laatste is volgens hem een illusie. Als we de natuur onherstelbaar beschadigen, brengen we daarmee op den duur ons eigen bestaan in gevaar. Existentieel betekent voor dit kabinet verdere groei – méér luchtvaart, méér verkeer, méér landbouw. In Den Haag is dit besef nog onvoldoende doorgedrongen. Existentieel betekent voor dit kabinet verdere groei – méér luchtvaart, méér verkeer, méér landbouw. U vraagt, wij draaien. Terwijl: écht existentieel is een goed klimaat en voldoende biodiversiteit. Dat vraagt meer dan een mager Klimaatakkoord. Dat vraagt een soeverein landsbestuur, een kabinet dat durf te kijken naar de toekomst in het algemeen belang in plaats van naar de kortetermijnbelangen van mokkende burgers en bedrijven met sterke lobbyclubs. Plus een parlement dat het kabinet op de vingers tikt, wanneer dit algemeen belang met voeten wordt getreden. Of, zoals Thom de Graaf, de nieuwe vicevoorzitter van der Raad van State, onlangs zei: ‘Het is cruciaal dat de wetgever, ook in een veranderende samenleving, zelf de belangrijkste keuzen maakt in de wet’. Als een kabinet alleen maar reageert in plaats van te regeren en het parlement zich vooral bezondigt aan cliëntelisme, rest de natuur maar een ding: geweld – overstromingen, bosbranden, windhozen en hittegolven. Totdat de wal het schip keert.

The post Die hittegolf kan mij niet lang genoeg duren! appeared first on HP/De Tijd.

https://www.hpdetijd.nl/2019-07-24/die-hittegolf-kan-mij-niet-lang-genoeg-duren/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=die-hittegolf-kan-mij-niet-lang-genoeg-duren