De tassen kunnen van de fietsen: het wielerseizoen begint in Australië (NOS Sport)

Wat doen wielrenners als ze even geen wedstrijden hoeven te rijden? Het antwoord op die vraag is uiteraard niet eensluidend, maar vaak komt het wel hierop neer: fietsen.

Uiteraard liggen ze ook weleens een paar dagen op het strand, maar op social media kwamen deze winter opvallend veel foto's voorbij van renners die ook tijdens hun 'winterstop' voor een fietsavontuur kozen.

Dinsdag begint in Australië de Tour Down Under, de eerste WorldTour-koers van het wielerseizoen. Taco van der Hoorn, die daar met Jumbo-Visma aan de start staat, is een van de renners die deze winter zijn fiets volhing met fietstassen en op avontuur ging.

Samen met Jan-Willem van Schip, de wereldkampioen puntenkoers op de baan, reed hij in acht dagen van Málaga naar Girona, waar hij aansloot bij het trainingskamp van Jumbo-Visma: een tocht van maar liefst 1.300 kilometer.

Bepakking en tegenwind

"Die tocht is wel een beetje uit de hand gelopen. Het duurde allemaal wat langer dan gepland. We hadden natuurlijk bepakking, en ook nog vijf dagen tegenwind. Toen zeiden ze bij de ploeg wel: wordt het niet een beetje te gek?", vertelt Van der Hoorn vanuit het door bosbranden geteisterde Australië, waar hij ook nog twee dagen wat meer het binnenland en de natuur in trok.

Van der Hoorn en Van Schip waren niet de enigen die de fietstassen vulden en op de tweewielers bonden. Ook Thomas De Gendt en Tim Wellens maakten deze winter een zogenaamde bikepacking-trip door Spanje:

Antwan Tolhoek, Sam Oomen en Lennard Hofstede pakten de fiets in Thailand, terwijl de Italiaan Vincenzo Nibali voor wat meer ontspanning koos:

Annemiek van Vleuten maakte ondertussen in de winter bijna meer kilometers dan Tourwinnaar Egan Bernal, volgens een lijstje dat op social media rondgaat. De wereldkampioene ging een maand op trainingsstage naar Colombia, waar ze veel op hoogte trainde.

Via een trainingskamp op Gran Canaria vloog ze vervolgens door naar Sicilië, waar ze aansloot bij haar mannelijke collega's van Mitchelton-Scott.

En Anna van der Breggen ging met ploeggenote Jip van den Bos bikepacken in Amerika, op een elektrische fiets:

Jumbo-Visma-renner Van der Hoorn was overigens een van de eerste wedstrijdrenners die in zijn vrije tijd zijn fiets volhing met bepakking en op pad ging, maar tegenwoordig ziet ook hij dat steeds meer collega's dat doen.

"Ik ben vijf jaar geleden een keer naar Berlijn gereden. Toen had ik alles mee op de fiets: een tentje, luchtbed, slaapzak, allemaal op bagagedragers en in tassen. Er waren echt geen andere wedstrijdrenners die dat deden. Nu zie je het heel veel", aldus de 26-jarige Van der Hoorn.

"Het klinkt een beetje avontuurlijk, en niet per se als een echt topsportleven. Maar uiteindelijk maak je zo makkelijker je trainingsuren dan thuis in de regen. Tijdens die trip naar Girona gingen we elke dag vijf, zes uur fietsen en aan het einde van de week had ik meer het gevoel dat ik vakantie had gehad dan dat ik 40 uur had getraind."

"Natuurlijk, als je richting de wedstrijden gaat, wordt het anders. Dan gaan we op één plek zitten, zodat je stabieler kunt trainen", zegt Van der Hoorn, die dinsdag begint aan zijn tweede seizoen in de WorldTour.

"Het mooie aan wielrennen is dat je op zo veel mooie plekken kunt fietsen als training. Voor mij geeft het de juiste balans tussen topsport en het genieten ervan. Een happy athlete is ook vaak een fast athlete, is een bekende uitspraak. Als ik het voor mezelf leuk maak op die manier, werkt dat voor mij beter. En het zit een goede voorbereiding niet in de weg."

https://nos.nl/l/2319430

Er voltrekt zich een RAMP in Nederland (GeenStijl)

En het komt nooit meer goed

https://images.gscdn.nl/image/1867a2ff10_bah.jpg?w=880&s=f41acec4b36a767a068fdfd50a53dff8

https://images.gscdn.nl/image/e9d808895c_bah.jpg?w=880&s=d98beca66fdd4925eb9c6c9e2598bf40

Uit de weg mensen in Jemen, met jullie hongersnood. Ga weg Somaliërs, met jullie droogte en nu jullie overstromingen, wat is het nou? Vrouwen in Saudi-Arabië. Journalisten in Turkije. Oppositie in Rusland. Belgen die iedere dag over hun snelwegen moeten tuffen. Allemaal even in de hoek gaan staan en je schamen over de existentiële crisis die WIJ in Nederland met z'n allen moeten ondergaan. Oeigoeren in China, Indonesiërs die huis en haard verliezen door overstromingen, Marokkaanse fans van Badr, ontheemde Albaniërs met die aardbevingen: zo zwaar is het allemaal niet, hoor. En dan jullie, Australiërs, met jullie bosbranden en jullie, Nieuw-Zeelanders, met jullie vulkaanuitbarsting en jullie, Amerikanen die op Hillary hebben gestemd. Jullie hebben makkelijk praten. Jullie land is GROOT. Venezuela met de mega-inflatie en de algehele chaos, Zweden met de afgelopen nacht, Noord-Korea met de dictatuur, Oost-Oekraïne met de ellende en het Kalifaat met de hoofden op het hek. Gaan jullie allemaal maar eens goed in de spiegel kijken en nadenken over echte ellende, de ellende die wij in Nederland hebben. De FIETSENSTALLINGEN OP STATIONS ZIJN OVERVOL DOOR BMF'S. Big motherfucking fietsen. Het is een rámp. Hebben de bakfietsen en de fietsen met een kratje het wéér verpest voor de welwillende meerderheid van de fietsen.

https://www.geenstijl.nl/5151169/wat-een-drama/

Schoorlse zomerserie (3): Ruim baan voor tenten op camping in Schoorl (De Duinstreek)

  • Arjan Kroon met zijn vriendin Ingrid van Vierze, al de vierde generatie campinghouder.

    Patricia Wessels
Schoorlse zomerserie (3): Ruim baan voor tenten op camping in Schoorl
20-08-2019, 21:00

SCHOORL In de zomer trekken duizenden vakantiegangers naar kustplaatsen als Schoorl. Waar de een zijn vrijheid viert, aan zee, of op een terrasje, moet de ander juist extra hard werken. Een kijkje achter de schermen bij de mensen die een fijne zomer aan zee mogelijk maken. Wat komen zij tegen? Wat zijn hun uitdagingen?

Door Patricia Wessels

Aflevering 3: De camping

Op het veld achter de molen in Schoorl wordt 's zomers al 104 jaar gekampeerd. Hoewel Wikipedia vermeldt dat het eerste kampeerterrein in Nederland werd geopend in 1924, weet Arjan Kroon -eigenaar van Kampeerterrein Buitenduin- zeker dat zijn overgrootvader deze Schoorlse camping al in 1915 inschreef bij de Kamer van Koophandel. Overgrootvader Dirk Duin was molenaar, en deed de camping erbij. Arjan is de vijfde eigenaar binnen vier generaties. Eén keer ging het bedrijf niet over van vader op zoon, maar van broer op zus. Het is koffietijd. In hun monumentale stolpboerderij naast de camping zit Arjan aan tafel met zijn vriendin Ingrid van Vierze en zijn moeder Miep Kroon.

"Kamperen begon hier met de padvinders", vertelt Miep. "Die kwamen op de fiets en stonden met hun tentjes in het veld, zonder voorzieningen." Geen punt natuurlijk, voor de jongens van de pre-survivaltochten; overleven in de natuur was precies de sport. Miep: "Pas in 1935 kwamen er een put met grondwater en twee houten wc's boven een beerput."

EENVOUDIG Inmiddels voorzien zonnepanelen de camping van warm water en elektra, maar het is nog altijd een eenvoudige en rustige familiecamping voor strand- en natuurliefhebbers. Hier geen animatieteams. Wel iedere woensdag broodjes bakken op een stok boven een houtskoolvuurtje voor kinderen en een avondwandeling door de duinen op zondag, naar plekken die je anders niet zou vinden. Onderweg vertelt Arjan dan over de natuur en historie en als vrijwilliger bij de brandweer natuurlijk ook over de duinbranden van een paar jaar geleden en brandpreventie.

SAAMHORIGHEID Buitenduin is nog één van de weinige campings in de omgeving die veel ruimte heeft voor tenten. Zeker nu Bregman, de grootste camping in de buurt, na deze zomer dicht gaat. "Verkocht aan een projectontwikkelaar die er vakantiebungalows op gaat zetten", vertelt Arjan. "Schoorl is de laatste jaren vol huisjesparken gezet, waar je soms 1200 euro per week moet neertellen per huisje. Dat trekt een ander publiek. Schoorl krijgt langzaam het luxe-imago van Bergen. Ik vrees dat mensen straks niet meer op het idee komen hier te zoeken naar een plek waar je kunt kamperen."

Ook Arjan is ongevraagd platgebeld door projectontwikkelaars; of hij zijn grond niet wilde verkopen. Zijn stellige antwoord: "Voor nog geen 10 miljoen!" Zelf gaat hij er ook geen huisjes op zetten. "Het is het me niet waard. Dat gaat het hele jaar door. Ik maak dagen van 9 tot 22 uur, dan wil ik in de winter mijn rust en vrijheid. En in huisjesparken trekken mensen de deur achter zich dicht; het is een individualistische dooie boel. Ik houd juist van het sociale en open karakter van kampeerders. Ze maken een praatje en helpen elkaar."

Ingrid: "Tijdens de storm van drie jaar geleden, vloog er van alles door de lucht. Haringen lagen twee lanen verder. Op die momenten is de saamhorigheid zo voelbaar: met een paar man hing men aan een tent
zodat hij niet wegvloog."

Miep: "Mensen zijn op vakantie, dus over het algemeen positief. Maar je hebt er ook wel eens dwarskikkers bij." Arjan vult aan: "Ach ja, werkstress, inpakstress, verkeersstress... Dan komt iemand verhit de receptie binnen als hij de slagboom dicht aantreft: 'Ik moet er meteen door; ik blokker de weg en er staat een auto achter me!' Dan zeg ik: 'Meneer, u heeft vakantie! En de meneer in de auto achter u ook. En anders is het sluipverkeer en dan neemt hij het risico dat hij even moet wachten.' Door zo'n relativering en mijn eigen rust, valt er vaak al veel van iemand af. Voor mij is het de sport dat mensen die met stress aankomen, bij het naar huis gaan zeggen dat ze genoten hebben en terug willen komen."

MOTOR MET ZIJSPAN Vergeelde fotoboeken met zwart-wit kiekjes van de camping komen op tafel. Foto's van vlak na de oorlog waarop de witte tenthuisjes nog beschilderd waren met camouflagekleuren. De camping was spergebied geweest. Duitsers hadden hun intrek genomen in de Stolpboerderij en een hoop inboedel meegenomen. Een opname uit 1947: vakantiegangers komen met het boemeltreintje aan op het toenmalige Schoorl CS. Een ander plaatje van gasten die niet in zee, maar in de eendenvijver van het nabijgelegen bos de Nollen zwommen. Eén album toont de familie van Miep in een Amsterdamse straat in de jaren vijftig. Ze staan klaar bij een motor met zijspan waarin het hele gezin weldra plaats zal nemen om op vakantie te gaan naar... kampeerterrein Buitenduin. Miep kwam hier haar hele jeugd kamperen en bleef er tenslotte wonen, toen ze een relatie kreeg met de zoon van de campinghouder. Ingrid lacht: "Zo verging het dus mij ook: trouwe kampeerder en nu de vriendin van Arjan."

Miep: "We hebben veel trouwe gasten. Sommigen bijna net zo oud als de camping. Henk (90) heeft hier een kampeerhuisje sinds 1952 en komt nog altijd zelf met zijn auto uit Amsterdam. En Rietje (82) kwam hier als kind al met haar ouders, vlak na de oorlog. Ze doet nog alles op de fiets -geen e-bike- en fietst aan het begin van het seizoen nog steeds vanaf station Alkmaar met haar hele hebben en houwen naar Schoorl, voor een heerlijke zomer op de camping.En met een knipoog voegt ze toe: "Bij ons zijn de ouderen vaak lawaaiiger dan de jongeren. Ze zijn vaak een beetje doof en zetten de tv keihard aan, terwijl de deur van hun caravan met warm weer openstaat. Ik heb er wel eens wat van moeten zeggen en toen heeft die meneer keurig een koptelefoon aangeschaft."

Pubble status:

https://deduinstreek.nl/lokaal/mensen/schoorlse-zomerserie-3-ruim-baan-voor-tenten-op-camping-schoorl-628177

Grip houden op onkruidgroei (Gemeente Woudenberg)

Net als u willen wij dat Woudenberg een fijne plek is om te wonen, te werken en te leven. Daarom doet de gemeente er alles aan om te zorgen dat het dorp er netjes en verzorgd uitziet. Mede door middel van hetelucht bestrijden wij het onkruid op de stoepen en wegen in het dorp. In de perkjes wordt geschoffeld en geplukt.

https://www.woudenberg.nl/nieuwsoverzicht