Brandweer dooft natuurbrand in Budel-Dorplein (RTV Horizon)

In de omgeving van de Fabrieksstraat in Budel-Dorplein is donderdag een natuurbrand ontstaan, zo meldt Weert de Gekste. De natuurbrand woedde aan de Heuvel, nabij de spoorwegingang van de zinkfabriek. De brandweer kwam met een tankautospuit ter plaatse om het vuur te doven. De brand zorgde voor de nodige rookontwikkeling. Er werd ook een waterwagen opgeroepen om het afgebrande stukje natuur goed nat te maken zodat het niet opnieuw kan oplaaien. Er heeft enkele tientallen vierkante meters aan natuur in brand gestaan.

https://www.rtvhorizon.nl/?p=71613

Tuin van veertien voetbalvelden groot open voor publiek (Omroep Brabant)

Normaal gesproken blijven de poorten naar de enorme tuin van landgoed Baest in Oostelbeers gesloten. Gluren door het hek en zo een fotootje maken is dan het hoogst haalbare voor liefhebbers. Hoe anders is het dit weekend: dan gaan de poorten van de tuin wagenwijd open tijdens Open Monumentendag.

Zelden kom je bij een particulier een tuin van veertien voetbalvelden groot tegen. Het is een tuin waar vroeger beroemdheden kwamen. Danseres Mata Hari is er een keer geweest. Actrice Audrey Hepburn kwam er met regelmaat. “In de jaren na de oorlog kwam ze hier logeren. Haar moeder was een Nederlandse vrouw. Ze was bevriend met de eigenaar, familie Van de Mortel,” vertel tuinman Vincent Ketelaars.

Ketelaars zorgt er samen met zijn team voor, dat de tuin van eigenaresse mevrouw Van de Mortel in perfecte staat blijft. Dat is een hele klus. Zo is de haag alleen al 1,5 kilometer. Met behulp van waterpassen moeten ze ‘m snoeien. “Het bijhouden van deze tuin is elke dag een Champignons Leaguewedstrijd. Het niveau dat hier gevraagd wordt, kun je vergelijken met het tikkie takkie voetbal van Barcelona. Dat proberen wij hier in hoveniersvorm op de mat te leggen.”

Bijzonder in de tuin is de sequoia, een mammoetboom die in Californië voorkomt en dus gewoon in Oostelbeers te zien is. De boom zuigt zich vol met water zodat-ie bosbranden overleeft. Als je er met een vuist tegenaan slaat, voelt het zacht en vochtig aan. Of de gunnera, een tropische plant uit Brazilië met enorme bladeren. Ook is er een bruggetje dat over de Grote Beerze loopt. “Hoe bijzonder kan het zijn dat je in een tuin van voor naar achter een kabbelende rivier hebt vol met zeldzame vissen. Water is altijd een aantrekkelijke factor in de tuin.”

Bij Open Monumentendag denk je eerder aan gebouwen. Het is een nieuwe ontwikkeling dat nu ook monumentale tuinen te bezichtigen zijn. Dit jaar kan het in Oirschot voor het eerst. Voorheen mochten nog wel eens kleine groepjes samen met Vincent als gids de tuin in, maar dat is al anderhalf jaar niet meer aan de orde. “Deze tuin moet gezien worden. Voor ons is het leuk om aan mensen te laten zien wat wij hier de hele dag doen en wat een bijzonder plekje in Brabant dit is.”

Zaterdag en zondag is de tuin op landgoed Baest in Oostelbeers van 11 - 16 uur geopend.

https://www.omroepbrabant.nl/nieuws/3860673/tuin-van-veertien-voetbalvelden-groot-open-voor-publiek

Op de Wereldtentoonstelling in Dubai pakt Nederland wereldproblemen aan (Vrij Nederland)

Hoe creëer je water in de woestijn? Wie daar het antwoord op weet, kan een wezenlijke bijdrage leveren aan de klimaatverandering. Het zou de sleutel kunnen zijn tot leefbaarheid op een van de onherbergzaamste plekken ter wereld, tot de ontginning van dorre stukken zand.

Die sleutel wordt geleverd door de Haagse beeldend kunstenaar Ap Verheggen in het Nederlandse paviljoen van de Wereldtentoonstelling in Dubai die op 1 oktober open gaat en tot 31 maart 2022 is te zien, en waar meer dan tweehonderd landen en organisaties zich zullen presenteren.

Honderden liters water worden uit de lucht opgevangen op een plek waar drinkwater gewoonlijk op grote diepte in bronnen wordt gewonnen.

Verheggen, die opereert op de kruising van kunst en techniek, ontwikkelde met de SunGlacier een installatie die nog belangrijker zou kunnen worden dan de olieboor. Om de verwoestijning tegen te gaan en drinkwater te brengen naar onbewoonbare gebieden, maakte hij een machine die stroom haalt uit zonnepanelen. De machine vangt de luchtvochtigheid op die in Dubai relatief hoog is en zet die om in regen. Die druipt en plenst straks in het Nederlandse paviljoen. Honderden liters water worden zo uit de lucht opgevangen op een plek waar drinkwater gewoonlijk op grote diepte in bronnen wordt gewonnen.

Lees ookFotodocument Dubai: Een orgie van kitsch en overdaad7 oktober 2018
Fata morgana

Ja, de bron in de lucht is er daadwerkelijk. Dat is te zien aan de nevels die de wolkenkrabbers van Dubai halverwege aan het zicht onttrekken. Alsof er zich dagelijks een fata morgana in de Emiraten openbaart.

De SunGlacier is niet alleen de sleutel tot leefbaarheid in de woestijn, maar ook tot het binnenklimaat in het paviljoen. Op zes meter diepte wordt dankzij de sproeiers van Verheggen en de kleurrijke zonnepanelen van Marjan van Aubel een voedselberg tot leven gebracht. Tijdens de Wereldtentoonstelling levert deze berg tomaten, asperges en kruiden, terwijl de wanden zijn bedekt met oesterzwammen.

Nog iets bijzonders: de bezoekers zullen onder in de ‘put’ een paraplu moeten opsteken. Dit zal in Dubai ongetwijfeld tot open monden leiden.

Kruispunt

De Wereldtentoonstelling, die eigenlijk in 2020 zou worden gehouden maar vanwege corona een jaar is uitgesteld, is de eerste mega-manifestatie in de Arabische Emiraten en ook de eerste sinds 2010 waar Nederland zich weer presenteert.

Was het paviljoen in 2010 een betrekkelijk kolderieke Hollandse hellingbaan met huisjes waarin alle clichés over Nederland op de hak werden genomen, ‘Dubai’ is serieuzer van toon en allesbehalve een architectonisch icoon. Het is twee voor twaalf, waarschuwt kunstenaar Joep van Lieshout met zijn klokken in het interieur die lijken te crashen. De eerste telt af naar de Apocalyps, de tweede belooft een nieuwe dageraad.

Op dat kruispunt staat de wereld nu. Smeltende poolkappen en onbedwingbare bosbranden. Om met Annie M.G. Schmidt te spreken: ‘Vluchten kan niet meer. Ik zou niet weten waarnaartoe.’

Polder ontmoet de woestijn

Anders dan in Shanghai (2010) en Hannover (2000) was er dit keer een bescheiden budget, en voor kunst al helemaal niks.

Hannover werd destijds gekenmerkt door de iconische architectuur van MVRDV, een stapeling van landschappen. In Shanghai liet John Körmeling de Chinezen zien dat er ook hellingen kunnen voorkomen in het vlakke Nederland. Grote publiekstrekker waren daar de schapen van het kunstenaarscollectief Zus. Je zag er bezoekende Chinezen een portie friet eten op een wollig beest.

Curator Monique Ruhe strikte kunstenaars die op uiteenlopende manieren het klimaat verbeelden en mogelijke oplossingen aandragen.

Dat soort frivoliteiten zijn er in Dubai niet, domweg omdat de vraagstukken zo nijpend zijn. Water, voedsel en energie, dat zijn de kapstokken waar het paviljoen aan is opgehangen. Het waren de onderwerpen die het ministerie van Buitenlandse Zaken meegaf.

Curator Monique Ruhe (binnenkort cultureel attaché in New York) strikte kunstenaars die op uiteenlopende manieren het klimaat verbeelden en mogelijke oplossingen aandragen, van Kadir van Lohuizen met zijn onheilspellende foto’s tot Theo Janssen en zijn skeletachtige strandbeesten.

Daan Roosegaarde brengt in Dubai de première van zijn film Grow, waarin hij de schoonheid van het agrarisch landschap laat zien, een ‘dreamscape’ dat duidelijk moet maken dat de landbouw niet afhankelijk hoeft te zijn van pesticiden.

Birthe Leemeijer, bekend van de ijsfontein in Dokkum, ving voor het paviljoen van Dubai het water in de oudste polder van Nederland op en zette dat om in een parfum waarin de geur van weilanden, koeien, hooi en mest is samengebald: parfum de Mastenbroek. Het stroomt in een leiding langs de wanden en sprenkelt hier en daar op de grond. Ook dat is een lucht die voor woestijnbewoners ongekend is. Polder ontmoet de woestijn, kan het contrastrijker?

Bouwput

Het is heet in Dubai, oplopend tot 45 graden in de zomer. Het winnende ontwerp van het Rotterdamse architectenbureau V8 voor het Nederlandse paviljoen is inventief want onverbiddelijk. Niet de lucht maar de bodem in. We dalen via trage hellingbanen af in een veredelde bouwput waar het steeds koeler en klammer wordt. De muren zijn damwanden, het licht getemperd. Totdat het begint te regenen.

Hemelbestormend is de architectuur niet. Een aanvankelijk voorstel om de wanden uit 3D-geprint beton op te trekken werd afgeschoten. Te duur maar ook strijdig met het beginsel van circulariteit. Als het feestje na 31 maart voorbij is, worden vrijwel alle paviljoens opgeruimd en ingepakt en strijkt in deze uithoek van Dubai een woonwijk neer. De luxueuze Nederlandse bouwput verdwijnt. Zand erover. Alleen de verhalen en de boodschap blijven bestaan.

Kunstmatigheid

Wat is er dan wel? Wat rechtvaardigt een reis naar Dubai? Om te beginnen is een wereldtentoonstelling altijd een moment in de geschiedenis waarin elk land technisch en wetenschappelijk zijn beste beentje voorzet. Het zijn de visitekaartjes van ’s lands kunnen en kennis. De Eiffeltoren in Parijs, Crystal Palace in Londen en het Atomium in Brussel, ze zijn voor altijd verbonden aan een wereldtentoonstelling en hebben de skyline van een metropool bepaald.

Nederland brengt nu andermaal de boodschap dat wij de pioniers zijn op het gebied van waterbeheersing en agrarische perfectionering.

Demissionair premier Rutte benadrukt in het voorwoord van de catalogus bij de Wereldtentoonstelling het belang van Nederland als land van innovatie en watermanagement. Nederland is een kunstmatig manmade land dat voortdurend strijdt tegen de waterdreiging, die in juli voel- en tastbaar werd in Limburg. Overlaten, dijkversterking, terpen: het zijn de Nederlandse antwoorden op de wateroverlast.

In die kunstmatigheid lijken we gek genoeg op Dubai. Opgespoten palmeilanden in zee, overdekte skipistes en ijsbanen ter vermaak en binnenkort zelfs een zestig meter diep bassin waarin men kan duiken. Daar past een biotoop in de woestijn bij: het Nederlandse paviljoen. Niet behaagziek van buiten maar meeslepend van binnen.

Navel van de wereld

Er is nog een andere drijfveer voor Nederland om zich in Dubai te manifesteren. De Verenigde Arabische Emiraten hebben zich in minder dan twintig jaar ontpopt tot de nieuwe navel van de wereld, de schakel tussen Oost en West, tussen Noord en Zuid, tussen islam en christendom. Het is de ideale hub voor het luchtverkeer tussen West-Europa en China. Niet voor niets heeft het Louvre een dependance opgetuigd in het naburige Abu Dhabi. Er zijn in Dubai tweehonderd Nederlandse bedrijven gevestigd.

Op de Wereldtentoonstelling gaat het dit keer vooral om handel, export en uitwisseling van kennis, het is niet zo zeer een algemene publiekstrekker, een Efteling voor volwassenen.

De organisatie van het WK voetbal in Qatar in 2022 is overschaduwd door mensonterende arbeidsomstandigheden die met name de Nepalese, Bengalese en Indiase migranten treffen. Dergelijke misstanden mochten bij de Wereldtentoonstelling niet worden aangetroffen, het zou het blazoen van elk land bezoedelen als er bloed kleefde aan de bouw van de paviljoens, dus alle landen hebben een protocol ondertekend.

Visitekaartje

Bij voorgaande edities van de wereldtentoonstellingen waren de nationale paviljoens een vertoon van architectuur en design. Dat dit nu in Dubai niet het geval is, wijst op een kentering in de architectuur. Iconische gebouwen, ook buiten de wereldtentoonstelling, hebben reputatieschade geleden. Ze zijn milieuonvriendelijk, narcistisch en symbolen van een afgebladderd kapitalisme. Zie de CCTV-torens in Bejing, of de Olympische ruïnes in Athene en Rio.

Starchitects zijn achterhaald, nu het bij bouwen steeds meer gaat om energieneutraal, circulariteit, ecologische footprints en andere klimaatvriendelijke gebaren.

Architectuur is van zijn Olympus afgedaald. Het gaat niet meer om het mooi, zeggen de ingenieurs van Witteveen + Bos die de constructie van het Nederlandse paviljoen hebben uitgevoerd. Het concept en het verhaal zijn in dit geval belangrijker dan de verschijningsvorm.

Starchitects, wier hulp wordt ingeroepen als er een symbool gewenst is, zijn achterhaald, nu het bij bouwen steeds meer gaat om energieneutraal, circulariteit, ecologische footprints en andere klimaatvriendelijke gebaren.

In die zin mag het Nederlands paviljoen qua uiterlijk niet hemelbestormend of evocatief zijn, het is wel een gebouw van deze tijd op die bijzondere plek. Je daalt af in een bouwput, wordt besprenkeld met boodschappen en uiteraard met beelden van het Nederlandse landschap, en dat in de woestijn.

En er blijft niets van over. Ook dat is een breuk met de architectuurgeschiedenis, waarin elk gebouw streeft naar eeuwigheid. De damwanden gaan terug naar een nieuwe bouwplaats, het textiel van Buro Belen – gordijnen voor de vipruimte – wordt hergebruikt in kleden of stoelbedekking, en de zonnepanelen van Marjan van Aubel gaan op tournee. In feite is dit paviljoen een fabriek, een machinekamer, zegt conservator Ruhe.

En ook dat is een onvergetelijk visitekaartje.

Dit artikel werd mogelijk gemaakt door het Matchingfonds van de Coöperatie.

Het bericht Op de Wereldtentoonstelling in Dubai pakt Nederland wereldproblemen aan verscheen eerst op Vrij Nederland.

https://www.vn.nl/wereldtentoonstelling-dubai/

Bosbrand Maarheezerhuttendijk blijkt rokende vuurkorf (RTV Horizon)

De brandweer werd maandag rond 14.50 uur gealarmeerd voor een bosbrand in de omgeving van de Geuzendijk en Maarheezerhuttendijk, zo meldt WeertdeGekste. Voorbijgangers hadden een brandlucht en rookontwikkeling waargenomen. De oorzaak was echter nog niet bekend. De brandweer kwam met meerdere voertuigen ter plaatse en ging op onderzoek uit. Via een zandpad aan de Maarheezerhuttendijk kwam de brandweer uit bij een stukje bosgebied met daarnaast een akker. Naast de akker stond een vuurkorf te roken met daarin bamboestronken. Dit had gezorgd voor de stank- en rookoverlast. De brandweer heeft de rokende vuurkorf uiteindelijk gedoofd met emmers water.

https://www.rtvhorizon.nl/?p=71512

Wat betekent het VN klimaatrapport voor onze economie? (Omroep Veldhoven)

Midden in het vakantieseizoen waarin wereldwijd overstromingen en extreme hitte elkaar afwisselen, kwam het IPCC (VN-klimaatpanel) met haar klimaatrapport. De enorme uitstoot van CO2, snel oplopende temperaturen, smeltende ijskappen en stijgende zeespiegel. De mens heeft er sinds de industriële revolutie zo’n anderhalve eeuw voor nodig gehad om een onomkeerbaar stempel op de aarde te drukken.

Wat zijn de economische gevolgen?

Milieurampen zorgen niet alleen voor menselijk leed maar ook voor economische problemen. Extreme droogte en regen veroorzaken bosbranden en onpeilbare oogsten. Dit zorgt voor schommelende, maar per saldo stijgende voedselprijzen. Verzekeringen tegen natuurgeweld worden duurder en zijn uiteindelijk niet meer af te sluiten. Het is vijf voor twaalf, zoveel is duidelijk. De politieke reacties op het klimaatrapport waren zoals altijd: een opsomming van superlatieven. De geest is uit de fles en het zal steeds sneller gaan. Ingrijpende maatregelen zullen er hoe dan ook komen want klimaatverandering is niet te stoppen.

Klimaatrevolutie

Want de klimaatrevolutie is naast een flinke uitdaging ook een enorme kans. Het gaat namelijk iedereen aan en dan heiligt het doel de middelen. Discussies over wel of niet stimuleren van een duurzame economie en klimaat neutrale investeringen aanjagen? Daar is straks geen tijd meer voor. Het wordt een enorme ommezwaai, een revolutie die moet en die iedereen zal ondersteunen. We hebben al kunnen oefenen in de corona-crisis en gezien dat wanneer wij allemaal (potentieel) slachtoffer zijn, discussies over schulden en wie betaalt de rekening gemakkelijk worden uitgesteld. Een collectief vertrouwen in de goede afloop is alles en dan is staatsschulden oppompen geen probleem meer. Schulden kun je altijd nog wegstrepen. Het motto is: Investeren.

De jacht op grondstoffen

Een commercieel antwoord op een klimaat neutrale wereld is de jacht op grondstoffen. Overheden en bedrijven zijn op zoek naar nieuwe assets om batterijen te maken, zonnepanelen te produceren en computers te bouwen die zelfs het weer beïnvloeden om zo windmolens te laten draaien. Toeval of niet, de meeste grondstoffen zijn op plaatsen te vinden waar de extremen het meest zichtbaar zijn. Eigenlijk zijn ze het hardst nodig in delen van Afrika en Azië. Het feit dat ontwikkelde landen de grondstoffen als eerste komen ophalen voedt de ongelijkheid. In sommige gevallen lijkt er nauwelijks tegen te vechten. Kijk naar hout. Niet alleen nodig voor het bouwen van huizen maar juist voor CO2 opslag heb je bomen nodig. Er wordt veel aangeplant maar in dit tempo van kappen en bosbranden schiet het met die CO2 opslag niet op.

Duurzaam is de norm

Duurzaam is dus niet langer leuk voor de bühne. Niet alleen in de supermarkt maar ook in investeren en beleggen wordt het predicaat ‘duurzaam’ te pas en te onpas geplakt. Nog steeds is er naast het ‘gewone’ aanbod ook een duurzame oplossing. Dit gaat zeker veranderen; duurzaam is de enige oplossing. Het enige houdbare beleggingsrendement is namelijk per definitie duurzaam. Niet duurzaam is voor de korte termijn en beleggen doe je voor de lange termijn.

Ook achter de schermen worden portefeuilles stap voor stap duurzamer. Net zoals de klimaatdoelen die uitgesmeerd worden over decennia is het verduurzamen van beleggingen ook een proces. De vervuilers van vandaag zijn nog nodig, moeten zich aanpassen en zijn de groene bedrijven van morgen want anders hoeft het niet voor beleggers. De invloed van beleggers op de invulling van portefeuilles groeit en dat is goed. Iedere belegger zou moeten willen dat zijn of haar portefeuille zo duurzaam mogelijk wordt belegd. Omdat het over onze collectieve toekomst gaat, zal dat uiteindelijk het beste renderen.

Kansen

De klimaatrevolutie wordt het belangrijkste thema in de economie en voor de beurs. Het gaat ons allemaal aan en het is niet de vraag of maar hoe we een antwoord vinden op de grote klimaatuitdaging. Dat biedt enorme kansen. Water keren, computerchips produceren en overstappen op echte schone energie. We staan pas aan het begin. Een revolutie en de ontwikkeling van mensen is goed voor de economie en de beurs. En zeker als het duurzame welvaart is.

De politieke poppetjes, de economie en de ondernemingen veranderen continue, maar investeren en beleggen in de toekomst is van alle tijden.

– – – – – – – – – – –

Bas Simons en Pim Lavrijsen zijn adviseurs in vermogen en beleggen. Beiden zijn partners in HIP Capital.

https://omroepveldhoven.nl/wp-content/uploads/2021/05/Pim-Lavrijsen.png

Pim woont samen met zijn vrouw Gidy en hun drie kinderen in Bladel. Hij is een geboren en getogen Brabander. Pim heeft bedrijfseconomie gestudeerd aan de universiteit van Tilburg. Als specialist kan Pim bouwen op 25 jaar beleggingservaring, opgedaan bij verschillende Rabobanken in het zuiden van ons land.

 

https://omroepveldhoven.nl/wp-content/uploads/2021/05/Bas-Simons.png

Bas is opgegroeid in Apeldoorn en heeft economie gestudeerd aan de Landbouwuniversiteit Wageningen. Samen met zijn vrouw Edith en hun vier kinderen woont hij in Loon op Zand. Bas is vrijwel zijn hele carrière actief als zelfstandig ondernemer binnen de financiële dienstverlening en heeft in die tijd veel ervaring opgebouwd in het adviseren van klanten bij uiteenlopende vraagstukken.

Het bericht Wat betekent het VN klimaatrapport voor onze economie? verscheen eerst op Omroep Veldhoven.

https://omroepveldhoven.nl/column/wat-betekent-het-vn-klimaatrapport-voor-onze-economie