Snap je niks van het klimaatbeleid? Kom bij de leesclub (OneWorld)

https://www.oneworld.nl/app/uploads/2021/03/daniel-poolen-875x505.jpg

Overstromingen, bosbranden, hittegolven: we kennen de gevolgen van de klimaatcrisis, maar wat zijn de maatregelen? Columnist Daniël Poolen begint een leesclub voor betrokken burgers. ‘Ik wil de klimaatplannen behapbaar maken.’

De afgelopen maand kun je rustig bestempelen als een klimaatmaand. Het begin van de zomer stond in het teken van desastreuze overstromingen in onder andere Duitsland, Nederland, China, Turkije en Nieuw-Zeeland en zinderende hitte in Canada, Siberië en Marokko. Meteorologen en klimaatwetenschappers zijn het erover eens dat de kans op dit soort rampen steeds groter wordt naarmate de aarde meer opwarmt. Dat betekent dat overstromingen, stormen, droogte en hittegolven alleen maar frequenter en intenser worden.

Maar gelukkig was er ook een sprankje hoop tussen alle ellende. De Europese Commissie presenteerde haar Fit for 55-pakket. Dat doet denken aan een fitnessprogramma á la Billy Blanks Bootcamp voor senioren, maar het is eigenlijk een stapel voorstellen om het nieuwe Europese CO2-reductiedoel, dat van 40 procent naar 55 procent is gegaan, in 2030 te halen. De grootmeester achter het pakket, onze groene eurocommissaris Frans Timmermans, windt er geen doekjes om. Het gigantische pakket van 13 voorstellen bestaat onder andere uit een nieuwe EU-bossenstrategie, plannen voor een prijskaartje op CO2-uitstoot van de lucht- en zeevaart, een belasting op de import van producten van buiten de EU die zorgen voor koolstofuitstoot en een sociaal klimaatfonds. Het wordt internationaal gezien als een aardverschuiving op gebied van klimaatbeleid.

Zelfs voor experts zijn de Europese plannen een behoorlijke kluif

Brussel bepaalt al jaren de maat en slaat steeds harder op de klimaattrom. Den Haag volgt met kleine variaties op de triangel. Maar wat blijkt: het getrommel vanuit de EU bereikt de burger nauwelijks. De gevolgen van klimaatverandering kunnen op meer media-aandacht rekenen dan de Europese plannen om er iets tegen te doen. Terwijl ik denk dat meer betrokkenheid van burgers bij de Brusselse inspanningen het draagvlak voor het klimaatpakket ten goede komt. Zelfs voor experts is het Fit for 55-pakket een behoorlijke kluif. Ik zie hoe er praatgroepjes ontstaan om niet alleen de letter, maar ook de geest van Europese klimaatvoorstellen te begrijpen. En toen dacht ik: waarom is er eigenlijk niet zo’n praatgroepje voor betrokken burgers?

Met die gedachte wil ik iets nieuws starten. Een club die Europees klimaatbeleid toegankelijk maakt en de kloof tussen Brussel en burger verkleint: De Klimaatleesclub. Om de zoveel tijd komen we bij elkaar om het Europese klimaatbeleid te bespreken met groene thee en gemberkoekjes of met bier en bitterballen. De eerste keer leren we elkaar kennen en vertel ik iets over Europees klimaatbeleid. Wees niet bang, ik hak vervolgens het klimaatbeleid in behapbare stukjes waardoor er steeds een ander onderwerp op de agenda staat. Elke keer krijg je een beetje uitleg en context, en er is ruimte om het beleid met elkaar te bespreken.

Het is een veilige plaats waar domme vragen niet bestaan en jij wijzer naar huis gaat

Voor deelname hoef je niet juridisch onderlegd te zijn of een PhD in klimaatwetenschappen te hebben. Het enige wat ik vraag is oprechte betrokkenheid bij het thema en tijd om stukjes te lezen. Want het is natuurlijk wel een leesclub. Je hoeft het niet gelijk te snappen, want daar is de club juist voor. Het is een veilige plaats waar domme vragen niet bestaan en jij aan het einde van de sessie weer een beetje wijzer naar huis gaat. We beginnen in augustus.

Doe je mee?

Daniël Poolen

Het bericht Snap je niks van het klimaatbeleid? Kom bij de leesclub verscheen eerst op OneWorld.

https://www.oneworld.nl/lezen/column/snap-je-niks-van-het-klimaatbeleid-kom-bij-de-leesclub/

Extreme regenval Australië: 20 honden gered, miljoenen spinnen komen omhoog (Metronieuws)

https://www.metronieuws.nl/wp-content/uploads/2021/03/Regen-Australie.jpg

Australië wordt de afgelopen drie dagen geteisterd door aanhoudende regenbuien. Duizenden inwoners zijn al geëvacueerd. Een twintigtal honden was bijna het haasje, maar zij zijn gered en de regen gaat ook de insecten en spinnen niet in de koude kleren zitten.

De Australische hulpdiensten hebben vandaag twintig honden gered van de verdrinkingsdood bij de stad Sydney, waar door hevige regenval overstromingen zijn. De viervoeters zaten in de val in een fokkerskennel in Londonderry, een voorstad van Sydney.

Twitter wordt niet geladen omdat je geen toestemming hebt gegeven. Klik hier om het aan te passen.
Wel toestemming gegeven maar niet getoond, herlaad de pagina.

Best thing on Twitter today !

— Christiaan_Fury (@FuryChristiaan) March 22, 2021

Honden in ondergelopen kennels

Reddingswerkers die met een opblaasbare boot op zoek waren naar de dieren, vonden de honden nadat zij geblaf hoorden uit de deels ondergelopen kennels. De honden, kruisingen tussen Mechelse en Duitse herders, werden in draagboxen aan boord van de rubberbootjes gehaald en vervolgens in veiligheid gebracht.

De fokster toonde zich opgelucht over de redding van haar honden. „Zolang de dieren en onze medewerkers het allemaal goed maken, is dat het belangrijkst. De rest is allemaal vervangbaar.” Na het evacuatiebevel had zij met enkele van haar honden een veilig onderkomen gezocht en de hulpdiensten gebeld, in de hoop dat die de achtergebleven honden ook in veiligheid konden brengen. De honden zijn onderzocht door een dierenarts en zijn allemaal in orde.

Twitter wordt niet geladen omdat je geen toestemming hebt gegeven. Klik hier om het aan te passen.
Wel toestemming gegeven maar niet getoond, herlaad de pagina.

20 dogs have been rescued after they were caught on the other side of floodwaters at a #Londonderry boarding kennel. All are okay and are being checked over by a vet @7NewsSydney pic.twitter.com/n78qOTSbcB

— Natasha Squarey (@NatashaSquarey) March 22, 2021

„Mooiste nieuws op Twittter vandaag!”, reageert iemand. „En wat een lieve honden.” Een ander reageert op z’n hondjes.

Spinnen omhoog in Australië

Twitter wordt niet geladen omdat je geen toestemming hebt gegeven. Klik hier om het aan te passen.
Wel toestemming gegeven maar niet getoond, herlaad de pagina.

The spiders are escaping to higher ground at Penrith weir in NSW

https://s.w.org/images/core/emoji/13.0.1/72x72/1f577.png

https://s.w.org/images/core/emoji/13.0.1/72x72/1f577.png

https://s.w.org/images/core/emoji/13.0.1/72x72/1f577.png

Australia weather live updates: more rain, flooding expected on NSW mid-north coast https://t.co/iHn9heGZZx

Video credit: Steve Varley #nswflood #SydneyFloods #NSWWeather #sydneyweather #nswfloods pic.twitter.com/49w1muJaut

— The Guardian (@guardian) March 22, 2021

Op social media circuleren allerlei beelden van de overstromingen, waaronder ook van spinnen die met z’n allen hun weg omhoog zoeken. Ze zoeken een veiliger en vooral droger plekje om te leven, toont The Guardian.

Maar dat droge plekje betekent vaak een garage (of zelfs in huis), en daar zijn de Australiërs niet zo blij mee.

https://img.metronieuws.nl/images/zIJU6HybGy2M6wRksdCy_UKdSSU=/335x0/smart/filters:format(jpeg):quality(80)/https%3A%2F%2Fwww.metronieuws.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2021%2F03%2FSchermafbeelding-2021-03-22-om-11.37.23.png

Oh my god…”, blijft de vrouw in dit filmpje zeggen, wanneer ze de honderden spinnen filmt die op de muren van haar garage zijn genesteld. „Kijk ze nou allemaal zitten!”

Matt Lovenfosse uit Kinchela trof een heel bruin kleed van spinnen toen hij de gordijnen opendeed en naar buiten keek. „Ik ging daarna naar buiten en zag miljoenen spinnen”, vertelde hij tegen The Guardian.

Twitter wordt niet geladen omdat je geen toestemming hebt gegeven. Klik hier om het aan te passen.
Wel toestemming gegeven maar niet getoond, herlaad de pagina.

Wondering what this sea of spiders is made up of?

https://s.w.org/images/core/emoji/13.0.1/72x72/1f631.png

https://s.w.org/images/core/emoji/13.0.1/72x72/1f577.png

Arachnologist Dr Robert Raven said they are wolf spiders trying escape floodwaters. They typically live in burrows in the ground and eventually they will try and escape the water by climbing up plants.

https://s.w.org/images/core/emoji/13.0.1/72x72/1f4f8.png

Matt Lovenfosse pic.twitter.com/qX4K33gyPx

— Queensland Museum (@qldmuseum) March 22, 2021

Ze zijn niet de enige dieren die omhoog komen. „Als het water zo hoog komt, verdwijnen de slangen in de bomen.”

Regenbuien Australië

Australië, waar vorig jaar de bosbranden nog zo heftig woedden, wordt de afgelopen drie dagen geteisterd door aanhoudende regenbuien, waardoor de rivieren in de deelstaat New South Wales buiten hun oevers zijn getreden. In dat deel van het land woont ongeveer een derde van de Australiërs. De overstromingen hebben geleid tot een enorme schade en massale evacuaties.

De Australische autoriteiten zijn van plan vandaag nog eens duizenden mensen te evacueren uit door overstromingen getroffen buitenwijken in het westen van de miljoenenstad Sydney. Ze verwachten de ergste overstromingen in 60 jaar, nu ook de komende dagen de stortregens waarschijnlijk zullen aanhouden.

Duizenden mensen zijn eerder al geëvacueerd. „We moeten ons schrap zetten, het zal een zeer moeilijke week worden”, zei premier Gladys Berejiklian van de deelstaat tegen verslaggevers.

Natste dag Sydney

Sydney registreerde gisteren de natste dag van het jaar met bijna 111 millimeter regen, terwijl in sommige regio’s aan de noordkust van de staat de afgelopen zes dagen bijna 900 mm regen viel, meer dan drie keer wat gemiddeld in maart naar beneden komt. Volgens de autoriteiten zijn ongeveer 18.000 mensen geëvacueerd uit laaggelegen delen van New South Wales.

Grote delen van de oostkust van het land zullen vanaf vandaag worden getroffen door meer zware regenval, verwachten meteorologen. Sommige plaatsen in de westelijke regio’s van Sydney hebben de ergste overstromingen sinds 1961 gezien, zeiden de autoriteiten. Ze verwachten dat het slechte weer tot woensdag zal aanhouden.

Twitter wordt niet geladen omdat je geen toestemming hebt gegeven. Klik hier om het aan te passen.
Wel toestemming gegeven maar niet getoond, herlaad de pagina.

Around 10 million Australians in every mainland state and territory- except WA- are currently under a #weather warning as two major systems collide.

Warnings for heavy #rain, damaging winds and heavy surf cover a size area similar to #Alaska.

Check here:https://t.co/K6DH85LfDv pic.twitter.com/usD2pmbZ82

— Bureau of Meteorology, Australia (@BOM_au) March 22, 2021

Voor grote delen van New South Wales en het naburige Queensland wordt rekening gehouden met ernstig overstromingsgevaar.

Giraffe uit The Hangover in beslag genomen door dierenbescherming

https://www.metronieuws.nl/in-het-nieuws/buitenland/2021/03/regenval-australie-20-honden/

Bangladesh leert Nederland omgaan met klimaatrampen (OneWorld)

https://www.oneworld.nl/app/uploads/2020/11/erosie-4-875x587.jpeg

Door de aanleg van een dijk is het land van Asob Banu beschermd tegen het wassende water.

Stormen, een stijgende zeespiegel en erosie van rivieroevers jagen de bevolking van Bangladesh op de vlucht. Hoelang kunnen zij nog met klimaatverandering meebuigen? ‘Met al die rampen hier kun je maar beter iets achter de hand hebben.’

De grijzende Jabar Hossain zit met zijn rug naar de rivier, zijn blik strak gericht op de gele stoppels van het geoogste rijstveld. Op de grond liggen rijstkorrels op een stuk plastic te drogen in de zon. Een van zijn geitjes snoept ervan. Hossain (50) laat het gebeuren. Het is zijn laatste oogst hier in Caring Char, een gebied aan de zuidkust van Bangladesh.

Nog een paar weken, hooguit twee maanden, dan verdwijnt zijn rijstveld onder water. De Meghnarivier heeft al zijn halve erf opgeslokt en uit voorzorg heeft hij zijn huis al afgebroken. Het bouwpakket van golfplaten, houten balken en palen ligt kilometers landinwaarts opgeslagen naast de binnendijk. Bedden, kasten en ander huisraad zijn tijdelijk gestald in een gehuurde kamer. Zijn jongste kinderen zitten op een islamitische kostschool in de buurt, de oudsten zijn getrouwd en wonen bij hun schoonfamilie.

Door erosie langs de grote rivieren raken jaarlijks zeker 50 duizend Bengalen ontheemd

“Mijn vrouw en ik blijven hier zolang het kan”, zegt Hossain, wijzend naar een strohut die zij nu delen met hun drie koeien en vijf geiten. Het is het enige onderkomen in de wijde omgeving. Alle buren zijn inmiddels vertrokken. “Wij moeten onze bomen nog kappen en de groenten oogsten. We hebben het geld hard nodig om nieuw land te kopen. Net zoals tien jaar geleden, toen we hier kwamen.”

Door de erosie langs de grote rivieren raken jaarlijks zeker 50 duizend Bengalen ontheemd. Maar er komen ook duizenden hectaren nieuw land bij. De rivier schuurt de oevers uit en verplaatst regelmatig haar stroomgebied. Van dat sediment ontstaan in de rivierbedding zandplaten, die geleidelijk uitgroeien tot eilanden (chars).

https://www.oneworld.nl/app/uploads/2020/11/erosie-1-875x587.jpeg

Het land van Jabar Hossain en zijn vrouw wordt langzaam opgeslokt door de rivier.

De bewoners van het gebied leven al eeuwen met de overstromingen, bodemverzilting en erosie door klimaatverandering waarmee andere landen in de toekomst ook geconfronteerd zullen worden. En dus letten ingenieurs wereldwijd goed op hoe de Bengalen zich beschermen tegen het wassende water. Karin Sluis, CEO van ingenieursbureau Witteveen en Bos, vertelde hierover onlangs op BNR Nieuwsradio.

Sluis: ‘Je zou verwachten dat ingenieurs uit Nederland naar Bangladesh komen om eens even uit te leggen hoe het moet, maar er is juist sprake van grote wederkerigheid. Wij hebben daar geleerd hoe je op een veel grotere schaal die natuurlijke processen kunt gebruiken en wij passen dat in de praktijk nu, mede dankzij Bangladesh, in Nederland toe.’

Nieuw land

Al sinds de jaren 60 voert de Bengaalse overheid een beleid van inpolderen en bedijken van land. Voor het dichtbevolkte, arme en voornamelijk op landbouw gerichte Bangladesh is land een schaars en kostbaar goed. Daarom heeft de overheid in 1994 het Char Development & Settlement Project (CDSP) opgezet, een samenwerkingsverband van zes departementen om nieuwe nederzettingen te ontwikkelen. Nederland was een van de financiers.

Het natuurlijke proces van landwinning duurt zo’n 20 tot 30 jaar, zo lang kunnen erosieslachtoffers niet wachten

“Een stuk land biedt arme mensen houvast, een basis om geld te verdienen”, zegt ingenieur Zulfiquer Azeez van CDSP in havenstad Noakhali. De resultaten van het project vormen het bewijs; de armoede is fors gedaald in het projectgebied dat nu een half miljoenmensen telt. De bewoners hebben betere huizen, meer bezittingen, meerdere inkomstenbronnen en hun kinderen gaan naar school. “Maar nieuw land goed bewoonbaar maken, vereist investeringen in oeverbescherming en infrastructuur. Dat kost tijd en geld.”

Het natuurlijke proces van landwinning, waarbij zandplaten in de rivierbedding ontstaan die uiteindelijk uitgroeien tot eilanden, duurt zo’n twintig tot dertig jaar. Dan komt de overheid in actie en poldert het eiland in met dijken. Zo lang kunnen Jabar Hossain en andere erosieslachtoffers niet wachten.

Dat weten lokale bendes, de ‘muscle men’. Zodra de mangroven en andere bomen, die het departement van bosbouw heeft aangeplant, stevig geworteld zijn, claimen gespierde bandieten het nieuweland als graasland. Zij zijn jarenlang heer en meester van het gebied, innen pacht voor vee en rijstbouw, en verkopen het land later in kleine percelen aan door erosie ontheemde boeren.

Twee keer per dag, bij vloed, stroomde het huis vol met water

Toen Hossain met zijn gezin tien jaar geleden in Caring Char neerstreek, ruilde hij twee koeien voor een kwart hectare grond. Aanvankelijk kon hij er alleen zoutbestendige rijst op verbouwen. Beginnende polders zijn nog niet zo droog en er zit nog veel zilt water in de grond, waar niet veel op wil groeien. Het kolonistenbestaan was hard voor Hossain, maar hij had nog geluk: binnen drie jaar werd Caring Char ingepolderd door CDSP.

De struise Asob Banu (55) die in 2001 met man en tienerzonen in Nangulia Char (het eiland dat grenst aan Caring Char) neerstreek, was ruim tien jaar overgeleverd aan de bendes, de verzilte grond en de getijden. “Er was hier helemaal niks: geen wegen, geen stroom, geen telefoon, geen overheid. En twee keer per dag bij vloed stroomde het huis vol met water. Tot aan mijn knieën.” Banu stond er alleen voor. Man en zonen waren maanden van huis om elders als dagloner geld te verdienen.

“Dat is verleden tijd.” De komst van de dijk en de overheid heeft de boeren uit hun isolement gehaald en de ‘muscle men’ onttroond. Banu is nu eigenbaas. “Wij zijn nu officieel landeigenaar, we kunnen leven van de opbrengst en investeren in een tractor en een waterpomp, in ons huis en in de school voor de kleinkinderen. Het leven is goed. Dat willen we niet kwijtraken.”

Natte voeten

Het nieuwe land van Nangulia Char oogt lieflijk, alsof het er altijd is geweest. De dijkwegen zijn omzoomd met hoge pijnbomen, huizen omringd met fruitbomen. In het polderland is het een en al bedrijvigheid; er wordt geoogst, geploegd en nieuwe rijst aangeplant. Elk stukje grond wordt benut. Rond visvijvers en sloten groeien courgettes en pompoenen langs palen omhoog, in de bermen bloeien bonenplanten, en op elk erf scharrelen duiven, kippen, eenden, ganzen.

Alleen de cycloonschuilplaatsen die boven het landschap uitsteken, herinneren de bewoners voortdurend aan de gevaren van de oprukkende erosie. Het bezorgt de kolonisten slapeloze nachten. Ze weten maar al te goed hoe machtig en meedogenloos de Meghnarivier kan zijn. Zij eisen extra onderhoud, betere oeverbescherming, hogere dijken, meer drainagekanalen.

https://www.oneworld.nl/app/uploads/2020/11/erosie-2-1-875x587.jpeg

De loop van de rivier verandert door erosie en dwingt boeren te verhuizen.

Maar dat lijkt niet altijd mogelijk, ook niet bij Caring Char. Het project daar is na zeven jaar alweer aan het instorten: de dijk is verzakten verzwolgen door het water – waardoor weten ingenieurs nog niet. “Groot herstelwerk is op dit moment niet mogelijk”, verklaart ingenieur Zulfiquer van CDSP. “Dat is te riskant, de stroming is te sterk.” Met een sjaal om zijn hoofd tegen de ochtendkou, staat de ingenieur aan de oever van de Meghnarivier op de meest westelijk punt van Caring Char.

De erosieschade loopt in de miljoenen. Over een jaar zal het hele gebied verdwenen zijn

De rivier lijkt wel een zee; de overkant is niet te zien, het wassende getij klotst tegen de aarden wal. Zulfiquer kijkt over de afgebrokkelde rand van de weg naar het water. Een paar honderd meter verderop steekt nog net een stuk van de sluis uit de rivier. Het is de tweede sluis die is weggespoeld. De ingenieur was bij de bouw betrokken, net als bij de aanleg van de vijf kilometer lange weg dwars over Caring Char waar nu nog één kilometer van over is. De erosieschade loopt in de miljoenen.

Zulfiquer: “Over een jaar is Caring Char verdwenen, het aangrenzende Noler Char mogelijk binnen tien jaar als de erosie zo doorgaat. We moeten eerst weten wat er speelt, waar die eroderende stroming vandaan komt.” Voorlopig komen er in elk gevalgeen nieuwe dijken of dammen. De oude dijk verder landinwaarts wordt de nieuwe verdedigingslinie.

Een derde minder land

“In de toekomst wordt het alleen maar erger”, voorspelt water- en klimaatexpert Ainun Nishat van het Centre for Climate Change and Environmental Research (C3ER) in Dhaka. Hij onderzoekt al jaren de effecten van klimaatverandering in Bangladesh. Tussen 1990 en2018 werd het land getroffen door 154 overstromingen, stormen en andere klimaatgerelateerde rampen, die tientallen miljoenen Bengalen troffen en miljarden euro schade aanrichtten. “Klimaatverandering is een feit, de aarde warmt op, de zeespiegel stijgt, het weer wordt onvoorspelbaar en steeds extremer.”

Bengalen hebben net als Nederlanders een hekel aan natte voeten

Bangladesh is uitermate kwetsbaar; de helft van het land ligt minder dan 12,5 meter boven zeeniveau, dat blijft stijgen. Het Intergouvernementele Panel for Climate Change (IPCC), een VN-orgaan dat de wetenschappelijke basis van klimaatverandering beoordeelt, voorziet dat Bangladesh zonder tegenmaatregelen in2100 een derde van de landoppervlakte voorgoed kwijt is. “Erosie is geen klimaatverandering, het is een natuurlijk proces, maar het wordt wel degelijk beïnvloed door veranderingen in het klimaat.”

Door een hogere zeespiegel en smeltende gletsjers stroomt er meer water door de rivieren. Zwaardere stormen zorgen ervoor dat die grotere hoeveelheid harder gaat stromen, met als gevolg erosie. Nishat heeft er alle begrip voor dat de bedreigde eilandbewoner dijkbescherming eisen. “Bengalen hebben net als Nederlanders een hekel aan natte voeten. Daarom zijn wij, net als jullie, gebieden gaan inpolderen en omdijken.”

https://www.oneworld.nl/app/uploads/2020/11/erosie-3-875x587.jpeg

Kustbewoners breken hun huis af en slaan het landinwaarts op.

De eerste polders in Bangladesh dateren uit de jaren 60. Inmiddels staat de teller op 139 polders. In de kustgebieden zijn de leefomstandigheden van miljoenen Bengalen erdoor verbeterd en is de economische groei bevorderd, constateren onderzoekers in de vuistdikke rapporten van het Bangladesh Deltaplan 2100. Maar de polderontwikkeling creëert ook nieuwe problemen, omdat het de natuurlijke processen verstoort, waardoor afvoerkanalen dichtslibben en het water in de polders stagneert en de eilanden verzilten. Het polderconcept overboord zetten gaat de onderzoekers te ver, maar gezien de klimaatverandering is het evident dat het concept vernieuwd en aangepast moet worden. De sleutelvraag is hoe?

Zelf betalen

De natuur kan de mens een handje helpen, signaleert het Deltaplan. In een van de polders in Satkhira, in het zuidwestelijke kustgebied van Bangladesh, mag de rivier alweer een paar jaar haar gang gaan en de polder van een nieuwe vruchtbare sliblaag voorzien – en tegelijkertijd de afvoerkanalen schoonspoelen. Het klinkt goed, maar de aanpak stuit op praktische bezwaren. De boeren, die jarenlang hun land moeten afstaan, weten niet of en hoe ze gecompenseerd gaan worden, zeker als ze moeten migreren om elders werk te vinden.

Noakhali geeft CDSP het nieuwe land wat meer ruimte dooreen kleiner gebied in te polderen, zodat de natuur haar werk kan doen. Klimaatexpert Nishat betwijfelt of die aanpak werkt. “Vroeger was dat misschien mogelijk, maar nu is daarvoor in Bangladesh geenruimte meer. Er wonen al te veel mensen. Die willen geen voedselhulp, die eisen beter dijkonderhoud om zelf rijst te verbouwen.”

https://www.oneworld.nl/app/uploads/2020/11/erosie-hoofdbeeld-875x587.jpeg

Erosie van de Meghnarivier, bij de Bengalese stad Noahkali.

Bengaalse kustbewoners zijn vooral op zichzelf aangewezen. De mensen op het platteland, die direct slachtoffer zijn van klimaatgerelateerde rampen, investeren zelf het meeste geld in de rampenbestrijding, blijkt uit recent onderzoek van het International Institute for Environment and Development (IIED). De plattelandsbewoners geven bijna 2 miljard dollar per jaar uit aan preventieve maatregelen, zoals het ophogen, versterken of herstellen van huizen en oevers. Dat is twee keer zoveel als het Bengaalse overheidsbudget, en ruim twaalf keer het bedrag dat internationale organisaties aan hulpgelden geven voor het Bengaalse platteland. Lokale initiatieven kunnen maar mondjesmaat aanspraak maken op overheidsfinanciering.

Met al die rampen hier, kun je maar beter iets achter de hand hebben

“Experimenteren en uitproberen. Je aanpassen aan het klimaat leer je in de praktijk”, is het devies van de Bengaalse klimaatdeskundige Saleemul Huq. Hij is als wetenschapper lid van het IPCC. “Het hele kustgebied beschermen is op den duur een onmogelijke opgave”, zegt hij. “Men zal keuzes moeten maken en misschien hele gebieden moeten opgeven.” En dan gaat de voorkeur uit naar de grote steden in plaats van dorpen met landbouwgrond. Voorlopig pleit Huq voor tijdelijke bescherming. “Elk jaar dat de mensen langer kunnen profiteren van hun grond is meegenomen. Zo kunnen ze een buffer opbouwen en zich voorbereiden op de toekomst.”

Kolonisten weten wat hun te doen staat. Zij bereiden zich mentaal en financieel voor op een nieuwe toekomst elders. De een opent een winkel, een ander gaat kalkoenen vetmesten of koopt een brommer of landbouwmachines. Asob, die haar boerderij niet kwijt wil, legt alvast geld opzij om landinwaarts grond te kopen. “Met al die rampen hier, kun je maar beter iets achter de hand hebben.”

Dit artikel verscheen eerder in OneWorld Magazine.

Zijn ook verwoestende bosbranden het nieuwe normaal?

Dit zijn de zorgwekkende gevolgen van smeltende permafrost

Hilde Janssen

Het bericht Bangladesh leert Nederland omgaan met klimaatrampen verscheen eerst op OneWorld.

https://www.oneworld.nl/lezen/klimaat/bangladesh-leert-nederland-omgaan-met-klimaatrampen/

Matilda (3) in goede gezondheid teruggevonden na overstromingen Australië (Libelle)

Er is goed nieuws voor Australië: het regent eindelijk. Helaas hebben deze regenbuien ook een keerzijde voor het land. De enorme hoeveelheid regen, zorgt namelijk voor overstromingen. Deze overstromingen zorgde er voor dat Matilda (3) uit Pilbara (West-Australië) niet meer naar huis kon, en vervolgens verdwaalde. 

Gelukkig is het meisje in goede gezondheid weer gevonden, mét haar hondje, dat niet van haar zijde is geweken.

Overstromingen

Op woensdag verdween de 3-jarige Matilda op blote voeten van huis. Volgens de politie kon het meisje niet meer terug naar huis omdat de beekjes rondom het huis waren volgelopen. Samen met haar Jack Russell liep Matilda in onbekende richting van huis.

Grote zoektocht

Al snel werd er groot alarm geslagen en begon er een zoektocht. Maar liefst 3 helikopters, 9 politieauto’s, 8 staatshulpverleners en 7 paarden werden ingezet om het meisje te vinden. Mét succes. Ze was bijna 24 uur vermist, maar werd toch door één van de helikopters opgemerkt. Op ruim 3 kilometer afstand van haar huis werd ze samen met haar hondje gevonden.

Hondje

Het mooie is dat de Jack Russell geen moment van haar zijde is geweken. Ook toen ze gered werd, bleef hij haar beschermen. Op Facebook schreef de politie van West-Australië een verklaring. “Het ligt in de aard van huisdieren om te zorgen voor de mensen van wie ze houden. Die kleine Jack Russell bleef aan haar zijde en gaf haar de morele steun om een dag en een nacht door te komen in dat barre klimaat”, aldus Kim Massam, de politie-inspecteur van Pilbara.

Volgens de inspecteur nam het meisje direct een grote slok water toen ze gered werd. Inmiddels is ze thuis bij haar vader, moeder en oma en maakt ze het goed. “Het verhaal kon niet beter eindigen dan dit”, aldus de inspecteur.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD, beeld: iStock

Het bericht Matilda (3) in goede gezondheid teruggevonden na overstromingen Australië verscheen eerst op Libelle.

https://www.libelle.nl/mensen/matilda-3-gevonden-overstromingen-australie/