Voerendaal gaat oplaten ballonnen verbieden (ZO-NWS Loo TV)

http://www.zo-nws.nl/sites/default/files/imagecache/webpips/images/7/ballonnen%20iStock-134421529.jpg

Ook in Voerendaal wordt het oplaten van ballonnen bij evenementen in de ban gedaan. De gemeente gaat, in navolging van veel andere gemeenten in de regio, een verbod opnemen in de APV.

Opgelaten ballonnen komen in de natuur terecht en dat slecht voor natuur en milieu. Wensballonnen kunnen bovendien natuurbranden veroorzaken.

In 2014 nam de Tweede Kamer een motie aan waarin gemeenten werden opgeroepen om het oplaten van ballonnen actief tegen te gaan.

Wethouder Verbraak zegde toe een verbod in de eerstvolgende wijziging van de APV mee te nemen. Een motie van de PvdA daarover in de gemeenteraad werd vanwege de toezegging aangehouden.

 

https://www.zo-nws.nl/images/banners/banner5_bericht.jpg

https://live.staticflickr.com/65535/50289874871_157876362b_z.jpg

https://www.loo-tv.nl/content/voerendaal-gaat-oplaten-ballonnen-verbieden

INGEZONDEN BRIEF: Koers 2030: weinig groei maar veel bloei (Sliedrecht24)

Pamflet

(Foto LinkedIn Johan Lavooi)

De inleiding
Pats …..burgemeester en wethouders van Sliedrecht gooien olie op de veenbrand , die al vanaf 1975 smeult, toen burgemeester Van Hofwegen voorstelde om Sliedrecht te laten groeien naar 40.000 inwoners. Het college heeft namelijk de Kadernota 2021 uitgebracht. Dit belangrijke stuk gaat voornamelijk over woningbouwopgaven en de verdeling van maar liefst 23 miljoen van de Enecogelden. Het belangrijkste voorstel is: bouw 2500 nieuwe woningen in Sliedrecht; de helft binnen de huidige grenzen en de andere helft ten noorden van de spoorlijn. Voor alleen al het maken van de ruimtelijke ordeningsplannen door ambtenaren en bureaus wil men 2,3 miljoen + 1,7 miljoen = 4 miljoen euro uittrekken. Zo’n voorstel met zulke gevolgen heb ik in Sliedrecht nog nooit gelezen.

Bedoeling van het college is om deze nota in één keer ( a.s. dinsdag ) door de gemeenteraad te laten vaststellen. Nog niet zo lang geleden werd over dit soort zaken eerst gediscussieerd in de gemeenteraad, maar nu wordt duidelijk een andere weg gekozen. Er ligt een concreet voorstel en als de gemeenteraad daarmee instemt is er geen weg meer terug. Voor zover ik weet is er ook niet of nauwelijks met maatschappelijk betrokken organisaties, zoals de woningcorporatie Tablis Wonen, over gesproken. Het is eenrichtingverkeer. Lef kan dit college – van vooral van buitenaf ingevlogen bestuurders – niet ontzegd worden. Over de onwenselijkheid en de onmogelijkheid van hun voorstellen gaat dit pamflet.

De aanleiding
De aanleidingen zijn helder. Pro Sliedrecht is uit het college verdwenen en met name het CDA ziet kans om een aloude wens te realiseren. Het CDA wil al sinds jaar en dag richting Wijngaarden bouwen en wethouder Ton Spek heeft zijn zinnen gezet op de bouw van één of meer tunnels. De SGP is wat voorzichtiger, maar wil ook eigenlijk wel. En de PvdA is aan het twijfelen gebracht door zijn nieuwe wethouder. Maar de SGP en de PvdA willen wél de voetbalvelden verplaatsen naar het gebied ten noorden van de spoorlijn. Nog steeds een goede gedachte trouwens. Tenminste als onderdeel van een recreatief gebied, zoals ooit de bedoeling was. Echter, de grond die de gemeente nu nodig heeft is in handen van een enkele boer en projectontwikkelaar. Die laatste wil wel meewerken, mits hij dan rondom die voetbalvelden zo’n 1000 woningen mag bouwen. En zo vond dit college elkaar .

Onmogelijke aantallen
1. Allereerst over bouwen ten noorden van de spoorlijn en dat gekke aantal. Het is of het één of het ander . Of niet bouwen, of juist heel veel bouwen. Het is een volstrekte illusie om te veronderstellen dat als we gaan bouwen ten noorden van de spoorlijn, we ons kunnen beperken tot 1250 woningen. Alleen al vanwege de ontsluitingsproblemen (A-15, spoorlijn én Betuwespoorlijn ) zijn er miljoenen nodig om dit gebied bereikbaar te maken. Spek wil dat geld proberen los te peuteren van hogere overheden en zelfs uit Brussel ! Leuk voor de bühne, maar dit soort projecten kan alleen maar worden gerealiseerd als er veel woningen worden gebouwd om die kosten te dragen.

Geen illusie : als we gaan bouwen, dan betekent dat bouwen tot aan Wijngaarden en dus in 2050 een gemeente van 40.000 inwoners. 

2.Dan binnen de grenzen. Na Baanhoek-west is Sliedrecht zo goed als vol. Sliedrecht is nu al dichtbebouwd . Hoe het college denkt nog 1250 woningen te kunnen realiseren en tegelijk b.v. in Sliedrecht -Oost ( ? ) een “leefbare en toegankelijke, groen-dooraderde wijk met een mix van allerlei woningtypes en prijsniveaus“ (letterlijk citaat ) is mij een compleet raadsel. Zo’n aantal is volstrekt onmogelijk. Op wat er nog wél zou kunnen kom ik later terug.

Kortom: ten noorden van de spoorlijn kunnen we ons nooit beperken tot 1250 woningen. We gaan óf massaal bouwen of we gaan niet bouwen. En binnen de grenzen van Sliedrecht kunnen we nooit 1250 woningen proppen.

Onwenselijke aantallen.
De plannen zijn ook onwenselijk en om veel meer redenen.
1.Het college zet in op de bouw van het midden- en het hogere segment, “waardoor ook doorstroming uit het lagere segment mogelijk wordt “ . Dat schrijft men tegen beter weten in. Zo werkt het de laatste jaren in Nederland niet. Er worden nog steeds veel te veel grote eengezinswoningen gebouwd. En er is nauwelijks doorstroming. Maar er komt juist steeds meer behoefte aan betaalbare woningen voor ouderen, starters en gebroken gezinnen. En huurwoningen worden nog maar nauwelijks gebouwd, terwijl de inkomensongelijkheid enorm toeneemt. Een voorbeeld van verkeerd beleid : op de plaats van het oude ziekenhuis bouwt men straks dure appartementen. Men moet zelfs in landelijke kranten als de NRC adverteren om de huizen kwijt te raken. Hoezo bouwen voor Sliedrechters? Hoezo
doorstroming?
2.De bescherming van het Groene Hart , maar ook van de kleine dorpen in de Alblasserwaard die niet leeggezogen moeten worden.
3.Tablis- de huurdersvereniging- vraagt al jaren grond voor meer sociale woningen maar krijgt nul op het rekest.
4.Sliedrecht wordt nergens toe verplicht. Anders dan men doet vermoeden ligt er geen opdracht van de kant van de hoge overheden. Binnen de Drechtsteden is ook een aantal van 25.000 woningen een eigen leven gaan leiden. buurgemeenten zoals Papendrecht trekken zich daar niks van aan. Die hebben het ook niet over kreten als stilstand is achteruitgang.
5.Sliedrecht heeft nu al weinig “lucht”. Het is nu al arm aan bomen en ander groen, speelplekken, recreatiemogelijkheden , terrassen, ruimte voor fietsers, kortom : leefbaarheid. En dat terwijl de milieudruk ( A 15, spoorlijnen, de Merwede, de overkant ) groot is.

Moet er dan niks gebeuren ?
Zeker niet. De bevolkingsgroei in Nederland blijft nog wel even doorgaan , hoewel vooral in de Randstad door de trek naar de steden. Maar Sliedrecht kan daar maar een klein beetje aan meewerken. Mogelijkheden zijn er echter heus wel. Zelfs met behoud van de kleinschaligheid van de dijk ( met de lintbebouwing verdraagt dat authentiek stukje Sliedrecht zich niet met hoogbouw – dus ook niet op het Watertorenterrein).

Om te beginnen Het Oog van Hardinxveld-Giessendam. Ooit door de Provincie aangewezen als buffer voor het geval er grootschalige woningbouw nodig zou zijn. Nu door Hardinxveld-Giessendam – op een stukje bedrijfsterrein na- feitelijk in de koelkast gezet. Een gigantisch gebied tussen de spoorlijn en de Betuwelijn. Maakt geen onderdeel meer uit van het Groene Hart! Een perfecte woonlocatie met nu al een station. Er is bij mijn weten na 2014 nog nooit serieus met Hardinxveld-Giessendam over dit gebied gesproken. En dat terwijl Hardinxveld-Giessendam tegenwoordig deel is van de Drechtsteden. Waarom wordt er niet wat groter, wat regionaler, gedacht ?

Omdat we willen dat onze kinderen in Sliedrecht kunnen blijven wonen ? Wat vinden onze kinderen van die wens ? Gaat het hen om kwaliteit of om gemeentegrenzen ? Als je in Hardinxveld woont en je moeder in Sliedrecht zit je binnen een kwartier op de fiets op de koffie.

Dan het centrum. Het Burgemeester Winklerplein leent zich bij uitstek om hoogbouw. Eén of twee architectonisch mooie hoge gebouwen (waarom bouwen we dat soort dingen in Sliedrecht nooit?) met onder het plein een parkeergarage. Waardoor op het plein ook weer meer mogelijkheden zijn, zoals de herleving van een grote weekmarkt tot een regionale trekker zoals die vroeger was; de kermis, terrassen. En natuurlijk het dorpshuis waar zo’n behoefte aan is in het centrum van ons dorp. Wist u dat men in 1957 al met die gedachte speelde?

En natuurlijk De Kerkbuurt. Een winkelpromenade die nooit meer op het oude niveau zal terugkomen. Het winkelbestand is tot de helft ingekrompen en staat deels leeg . Durf daar nog meer af te breken, zolas aan het oostelijk eind naast Kramer. En bouw op de vrijgekomen plekken middelhoge appartementen voor ouderen, starters en eenoudergezinnen.

Bruisen, bloeien
Dit pamflet heet “weinig groei, maar veel bloei “ . Het bestaande Sliedrecht kan nog maar een beetje groeien , maar dat hoeft de bloei niet in de weg te staan. Daarvoor is natuurlijk meer nodig dan bouwen. Het college vraagt daar terecht aandacht voor. Sliedrecht mag wat meer bruisen, schrijft men. Maar het wordt in tegenstelling tot de ruimtelijke ordening wat mager uitgewerkt. Het zou mooi zijn als het college en de raad daar apart bij stil staan. De behandeling van de Kadernota zou wel eens teveel in beslag genomen kunnen worden door de ambitie van het college om te groeien en het uitgeven van de 23 miljoen van de Enecogelden. Over de keuzes die daarin worden gemaakt zou trouwens ook een apart pamflet geschreven kunnen worden. Nieuwe voetbalvelden en een dorpshuis kunnen er makkelijk uit betaald worden.

Meer maatschappelijke discussie over alle elementen van de Kadernota is zeer wenselijk. Want het is op zichzelf een mooie steen in de vijver. Als de bevolking wél gevraagd wordt naar de gewenste eigenschappen van de nieuwe burgemeester ( wat zinloos is omdat de benoeming daarvan één groot politiek spel in de duisternis is ) , waarom dan geen brede maatschappelijke discussie over deze Kadernota?

Toeristisch havenfront, afbreken brandweerkazerne, gemeentehuis met horeca ,Elektra verbouwen, 23 miljoen verdelen; noem maar op… de nota is prikkelend genoeg.

Zit de bevolking en de raad er voor Spek en bonen bij?

Sliedrecht, 24 september 2020
Johan Lavooi

Brieven worden 1 op 1 overgenomen. De redactie is niet verantwoordelijk voor de inhoudelijke juistheid van een ingezonden brief. Plaatsing houdt niet in dat de redactie achter de inhoud van het bericht staat. Een brief wordt uitsluitend geplaatst als de bron bij ons bekend is. De naam van de afzender wordt onder het artikel geplaatst. NAW- en e-mailgegevens worden niet openbaar gemaakt. Een ingezonden brief plaatsen we onverkort, soms ook omdat er geen artikel over het onderwerp op online krant Sliedrecht24 is verschenen.

Redactie Sliedrecht24

Het bericht INGEZONDEN BRIEF: Koers 2030: weinig groei maar veel bloei verscheen eerst op Sliedrecht24.

https://sliedrecht24.nl/ingezonden-brief-koers-2030-weinig-groei-maar-veel-bloei/

Wekdienst 11/9: Demonstratie voor Moria • Actie reisbranche in Den Haag (NOS Binnenland)

Goedemorgen! Vandaag gaan medewerkers van de reisbranche naar Den Haag om aandacht te vragen voor de problemen in de reissector. In Utrecht is een demonstratie waarin aandacht wordt gevraagd voor de situatie in het Griekse kamp Moria.

De zon schijnt vooral in het zuiden uitbundig. Er is weinig wind en de temperatuur stijgt tot 20 graden in het noorden en 24 in zuidoosten.

Ga je vandaag de weg op? Hier vind je het overzicht van de werkzaamheden. Check hier de dienstregeling voor het spoor.

Wat kun je vandaag verwachten?

In Utrecht is vanmiddag een demonstratie op het Domplein vanwege de branden die kamp Moria op Lesbos in de as legden. De demonstranten vinden dat de Nederlandse regering Griekenland moet steunen en migranten op moet nemen. In Iran wordt de tweede ronde van de parlementsverkiezingen gehouden, na bijna een half jaar uitstel. De meer progressieve partijen zijn uitgesloten van de verkiezingen, de oppositie heeft daarom de bevolking opgeroepen tot een stemboycot. Medewerkers in de reisbranche komen met een rolkoffer naar Den Haag om aandacht te vragen voor de "benarde economische situatie" waarin de reissector zich bevindt. En de dertiende etappe van de Tour de France staat op het programma. Die gaat van Châtel-Guyon naar Puy Mary Cantal en is 191 kilometer lang.

Wat heb je gemist?

Het besluit van de regeringspartijen om 100 migranten uit vluchtelingenkamp Moria op te vangen, leidt tot heftige discussies.

Gisteren besloten VVD, CDA, D66 en ChristenUnie 100 mensen uit Moria op te vangen, onder wie 50 kinderen jonger dan 14 jaar. Dit aantal wordt afgetrokken van de afgesproken 500 vluchtelingen aangewezen door de UNHCR.

Oppositiepartijen zijn er niet over te spreken. De PVV vindt dat het kabinet niemand moet opnemen. GroenLinks, Denk, SP en PvdA willen juist dat Nederlandt 100 mensen éxtra gaat opvangen en noemen de afspraak een sigaar uit eigen doos en "koehandel".

Vluchtelingenorganisaties noemen het besluit "beschamend". De afspraak betekent dat er honderd andere vluchtelingen minder naar Nederland kunnen komen, zegt directeur van Stichting Vluchteling Tineke Ceelen.

Ander nieuws uit de nacht:

Man rijdt met busje in op politie-auto in Amsterdam: Daarna is de verdachte weggereden en heeft daarbij twee politiemotoren overreden. Op de motoren zaten geen bestuurders. 500.000 mensen geëvacueerd in Oregon vanwege bosbranden: Zeker vier mensen kwamen om het leven in de staat, in het noordwesten van het land, waar al dagenlang meerdere grote natuurbranden woeden. Weer strandt recordjacht Williams in het zicht van de US Open-haven: De 38-jarige Amerikaanse verloor de halve finales van de US Open van de Wit-Russische tennisster, Viktoria Azarenka.

En dan nog even dit

Bijzondere beelden gisteravond: luchtballonen die in verschillende steden op ongebruikelijke plaatsen landden, zoals op een kruispunt, op een bouwterrein en in een stadspark. Het was geen vooropgezet plan.

In Den Bosch koos de eigenaar zijn ballon te laten neerkomen op een druk verkeerspunt, dicht bij het Jeroen Bosch Ziekenhuis. In Utrecht scheerde een ballonvaarder vlak over de gebouwen heen, voordat hij op een bouwterrein terechtkwam:

In Eindhoven kwam een luchtballon in een park in een woonwijk neer, bij de Maasplassen in de buurt van Thorn kwam een ballon bijna in het water terecht, maar door flinke hete lucht bij te pompen, werd voorkomen dat de inzittenden natte voeten kregen.

Volgens de eigenaar van de ballon die op het kruispunt in Den Bosch landde, draaide de wind onverwachts en kozen ze daarom te landden op de ongebruikelijke plek.

Fijne dag!

http://feeds.feedburner.com/~r/nosjournaal/~4/WAvFms6iz64

http://feeds.nos.nl/~r/nosnieuwsbinnenland/~3/WAvFms6iz64/2347728

Marjolijn Eshuis: ‘de PvdA maakt zich grote zorgen over tempo energietransitie’ (Voorschoten online)

https://voorschotenonline.nu/images/nieuws2020/politiek/pvda/energietransitie2.jpg

Gemeenten hebben samen met de provincies en de overheid de opdracht om bij te dragen aan de uitvoering van het Klimaatakkoord van Parijs uit 2015, dat streeft naar een maximale temperatuurstijging van 1,5 graad tegen het eind van deze eeuw.  

Het college van VVD, GL en D66 stelde het mooi voor in het coalitieakkoord: we streven naar een energieneutraal Voorschoten in 2030. Een onrealistische doelstelling, maar er sprak wel ambitie uit, en je had verwacht dat het college hieraan vanaf dag 1 topprioriteit zou geven. Nu bijna twee jaar later, blijkt dat niet het geval.  

De opgave is immens, en informatie van Holland Rijnland laat zien dat Voorschoten niet voorop loopt (wijzijnon.nl). Er is bijvoorbeeld meer ruimte op daken voor het opwekken van energie dan nu benut wordt.
Invoegen grafiek

Er wordt in de regio gewerkt aan een Regionale Energiestrategie, maar lokale overheden hebben daarnaast ook doelen gesteld. PvdA maakt zich zorgen over het tempo en de wijze waarop het college dit probleem oppakt. Pas komend najaar bespreekt de raad het integrale milieubeleidsplan, dan kan de uitvoering pas volgend jaar starten.

Ondertussen ligt er een voorstel voor een ‘duurzaamheidslening’ en een ‘duurzaamheidsverordening’. Het betreft een lening van 372.000 Euro, waarvan het college zelf aangeeft dat ze nauwelijks zal bijdragen aan de realisatie van de doelstelling. De PvdA juicht stappen op weg naar een energieneutrale gemeente toe, maar heeft twijfels over het bestemmen van geld nu het overzicht van plannen voor de energietransitie er nog niet ligt. Het gaat om een lening die ook door de overheid wordt aangeboden. Gezien het geringe budget dat Voorschoten voor deze transitie heeft, vragen wij ons af of dit de beste investering is. Opvallend is ook dat de coalitie eerdere verzoeken van de PvdA en andere oppositiepartijen om geld te reserveren voor de energietransitie niet heeft ondersteund.

We zitten midden in een gezondheidscrisis, met de nodige consequenties. De milieucrisis vormt op termijn, een nog veel groter probleem. Dat stelden ook Jan Terlouw en Jane Goodall (bekend van haar onderzoek naar chimpansees) afgelopen zondag in Buitenhof. Hoewel lastig grijpbaar, zien we wereldwijd steeds meer effecten: abnormaal hoge temperaturen in grote delen van de wereld, enorme bosbranden in Australië en elders, langere natte en droge periodes (zoals in Nederland begin dit jaar), met consequenties voor landbouw en natuur.

We hopen dat het college, nu het weer op sterkte is, de energietransitie als topprioriteit bestempelt, zodat het de belofte uit het verkiezingsprogramma zoveel mogelijk kan waarmaken.

https://voorschotenonline.nu/index.php/110-pvda/6798-marjolijn-eshuis-%E2%80%98de-pvda-maakt-zich-grote-zorgen-over-tempo-energietransitie%E2%80%99.html

Wel voelen, maar niet Denk(en) (Joop)

Bij de oprichting van Denk was er veel hoop onder minderheden in ons land, hoop op politieke emancipatie. Ongecensureerde vertegenwoordiging zonder de beperkingen van partijdiscipline, de rauwe vertaling van onze stem. Hoop op bevrijding van ‘old politics’ waarin gekleurde gezichten werden geteld. Je kon de stem van de vele gekleurde politici bij gevestigde partijen wel horen, maar had altijd het gevoel dat ze gedempt werden. Ze waren er, maar graag zachtjes en bevangen, alsof ze niet echt mochten meetellen.

https://joop.bnnvara.nl/content/uploads/2020/04/tunahan-kuzu-bij-pauw-een-maand-voor-de-lancering-van-denk-370x208.jpg

Screenshot: Pauw

Sinds 1986 mogen migranten stemmen in ons land, dit zou de sleutel worden tot emancipatie, we kregen migrantenkandidaten om het proces een extra impuls te geven. Het was een proces dat schuurt en kraakt met voor- en tegenstanders in alle geuren en kleuren, polderen is wat wij deden en dat zullen wij doen was het motto. Vele ‘migrantenkandidaten’ vol talent gingen met opgestroopte mouwen de politiek in en hebben de weg vrij gemaakt. Het politieke dansje ging niet iedereen goed af, ze hadden de nodige skills om politiek te bedrijven, maar kenden het podium niet goed genoeg. Mensen vielen van het politieke podium omdat ze het politieke spel niet speelden of een andere moraal hadden. Mensen vielen af omdat ze gefixeerd waren op hun persoonlijke gewin en sommigen hadden er simpelweg genoeg van. Eigenlijk was het politiek schouwspel niet heel anders dan in de bredere samenleving te zien was, vallen en opstaan in de rauwheid van emancipatie.

Na 19 jaar aangemodderd te hebben met diversiteit binnen politieke partijen was daar ineens Denk, twee Kamerleden die al enkele jaren politiek actief waren binnen de PvdA. Stemmen genereerden ze zeker, dat was terug te zien in hun prestaties op lokaal niveau en hun route naar de Tweede Kamer. Maar ideologisch ging het wat moeilijker. De moraal lag misschien wat verder uit elkaar dan op het eerste oog zichtbaar was. Gevoed door persoonlijke ambities werd de vuistregel: het doel heiligt de middelen. Het geluid van Denk moest hard zijn en de vijand was het onrecht.

Met enige voorzichtigheid en hoop doken velen het stemhokje in. Het moddergevecht tussen Kuzu en Öztürk in de top van Denk doet onrecht aan de politieke emancipatie van minderheden in dit land. De hoop en het vertrouwen van de stemmers brokkelde de afgelopen jaren al af, de recentelijke affaire oogt van buiten als niet meer dan een dolksteek. De grootste vijand is de veenbrand die woedt in de top en in een veenbrand kun je niet zaaien. Azarkan begreep dit en deed een oproep aan het bestuur en Öztürk: schoon schip was nodig. Deed hij het perfect? Nee eerder te laat, gelukkig werd hij gesteund door de partijraad.

Negativiteit
De judas in deze politieke affaire is niet een van de mannen uit de top, ook niet hun handelen, het was de toxic tribal culture. De partij kreeg vruchtbare grond in handen, zij werden de stem van minderheden, ze kregen de zichtbaarheid en het geluid. De politieke macht werd gedelegeerd, Denk mocht sociaal gaan straffen bij onrecht en corrigeren. De vijand bleef ongewijzigd, onrecht in de samenleving. Er werd veel talent aangeboden om de strijd te voeren, ook financieel. Maar het politieke milieu was niet vruchtbaar, de strijd werd gevoerd met negativiteit wat soms leek op haat. Na de provinciale verkiezingen moest het tij gekeerd worden, de achterban was helder in hun oordeel.

Het terugdringen van negativiteit is niet gemakkelijk, de acceptatie van het probleem is misschien wel het moeilijkste. Mensen zijn immer geen neutrale verdelers van feiten, mensen bieden een mening. Dit kunnen bevredigende woorden zijn om in het achterhoofd te houden, maar kunnen ook alarmerend werken. Wij kunnen als mensen begrip hebben van regels en bewijs, maar blijven altijd achter met de vraag: waarom hebben zij dit gedaan en hoe konden zij dit doen. Het zelfbeeld is altijd leidend in het oordeel dat wij vellen. Als wij in onze sociale relaties veel schaarste en agressie ervaren zijn wij extra alert op mogelijke vijandigheid, dit wordt de overlevingsstrategie. Als onze bestaanszekerheid stabiel is, zijn onze sociale relaties zacht en vreedzamer. Wij hebben minder de drang om ontdaan te raken van onze angsten, we vinden het niet rationeel en zien geen profijt.

Zonder een waardeoordeel te geven over de partij Denk beogen zij een stem te vertalen van mensen die leven in een gemarginaliseerde hoek van onze samenleving. Het bestaansrecht van Denk is net zo gemarginaliseerd op politieke strijdtoneel. Het inslaan van een weg waarbij de vijand het doel is de makkelijke keuze. Naar buiten treden met de boodschap de dominante strijder tegen onrecht te zijn is handig, het levert persoonlijk gewin. Het wegkijken voor de persoonlijke politieke bestaanszekerheid in de top van Denk is net zo simpel gedaan. Het buitenbeentje in de kamer dat kiest ervoor om zich als agressor te presenteren is geen onbekend fenomeen. Wij zien het ook bij kinderen die pesten, het werkt als een veiligheidsmechanisme en helpt bij het overleven op de korte termijn.

Onrecht
De definitie van onrecht in de politieke affaire tussen Denk en Kuzu is beperkt door het gevoel van persoonlijk onrecht dat beide heren zeggen te ervaren. Beperkt door het eigen perspectief, wij mensen zijn immers alleen instaat om onrecht te erkennen als wij iets erin herkennen. De ervaringen die wij met ons meedragen, de fysieke en emotionele pijn die wij hebben gevoeld vormen ons oordeel. Ons brein voelt de pijn van sociale uitsluiting op exact dezelfde manier van pijn als de pijn van fysiek geweld. Dit veroorzaakt de drang om een onderdeel te zijn van een groep, de groep die wij als veilig en daarom goed beschouwen.

Als wij het gevoel hebben dat iemand in onze omgeving onrecht wordt aangedaan, worden de gevoelens van afschuw en haat leidend. Deze gevoelens krijgen een functie het onrecht bestrijden, maar als wij niet alert zijn worden het zelfsturende mechanisme in ons gedrag, de negatieve spiraal. De negatieve spiraal gevoed door onze eigen ervaringen in een gezin, gemeenschap of dit land, de ervaringen die onze mogelijke ervaringsperspectieven sturen zonder zelfopgelegd interventies. Negatieve ervaringsperspectieven stimuleren het wij-zij denken waarmee we mensen categoriseren, wij bouwen symbolische en ideologische kaders om de vijandigheid te bevestigen.

Strijd
Bij Denk is er nu een speelveld gevormd door vijandigheid, de prijs is de diepe verbondenheid van de leden met een van de leiders. De leider die de partij verlost uit de vijandigheid. De leden moeten zich herkennen in de identiteit van deze leider. De leider moet bevrijdend, veilig en beschermend voelen om het vertrouwen van de leden terug te verdienen, want wanneer er een aanval is op de partij moet er teruggeslagen worden, dit is niet meer dan groepsdenken. Groepsdenken is altijd gebaseerd op een zoektocht naar de externe vijand. Voor de strijd tussen Kuzu en Öztürk is die er misschien niet eens, maar dat maakt niet uit want er is wel een winnaar.

Voor de leden van Denk is het de uitdaging om te bepalen op welke manier zij door welke lens zullen kijken in het vellen van een oordeel over dit conflict. De lens gevormd door eigen ervaringen waarin geen objectieve feiten zijn en de definiëring van het goede gevormd wordt met waarin wij onszelf herkennen. Het goede gevormd door informatie die onze aandacht trekt en ons bestaande oordeel bevestigd. Wij mensen ontkennen de ‘feiten’ die wij als bedreigend identificeren. Zodra een van de mannen in de top van Denk erin slaagt om zijn hergedefinieerde visie van de waarheid krachtig over te brengen is er een winnaar, ongeacht alle schande en glorie.

Ondertussen gaat de vijandige slachtofferstrijd door in de top, Kuzu en Öztürk voelen zich beide het slachtoffer. Het slachtofferschap wordt gestuurd door de vraag waar het onrecht start: bij de buitenechtelijke relatie of bij het naar buiten brengen van de vuile was? Angst en dreiging zijn zo sterk dat het allang niet meer over de realiteit gaat maar over de manier waarop er met macht wordt omgegaan en wie zijn verhaal in een sterker psychologisch frame giet.

https://joop.bnnvara.nl/opinies/wel-voelen-maar-niet-denken