Oplossing wandelpad-conflict vergt tijd (De Kaap-Stichtse Courant)

  • Lenie Kooij en Ed van den Burg bij één van de drie hekken: de afrastering aan de Hoekenkamp 2.

    Hanny van Eerden
Oplossing wandelpad-conflict vergt tijd
07-05-2020, 06:45

MAARN De Maarnse bevolking is al weken in opschudding vanwege de afsluiting van het doorgaande wandelpad over landgoed Peppel Enk. Het dorp ziet dit als een inbreuk op een in het verleden verworven recht. De afsluiting valt het publiek extra zwaar, gezien het al eerder niet meer als vrij recreatiegebied te betreden Henschotermeer en de opgelegde, beperkte bewegingsvrijheid in coronatijd.

Hanny van Eerden

Vele wandelaars en hardlopers zijn nu de dupe van incidenten waarvoor enkelen verantwoordelijk zijn. Landgoedeigenaar Hans van der Pluijm laat weten dat voor hem de maat vol was. ,,Ondanks tal van waarschuwingen verwondde toch een loslopende hond één van onze schapen, terwijl er de afgelopen jaren al drie zijn doodgebeten”, zegt hij. Daarvan is niet bekend of een hond, vos of ander wild de boosdoener was, volgens lokale wandelaar Lenie Kooij. „Ik liep hier 26 jaar met een aangelijnde hond, zoals voorgeschreven op de borden”, zegt zij. ,,Begin april, dus vóór dit incident sloot Van der Pluijm het pad al af als coronamaatregel. Dit met rood-witte linten en een verbodspamflet met het gemeentelijk logo. De politie heeft toen alles verwijderd.”

VEILIGHEID Het wandelpad over Peppel Enk is privé-eigendom, volgens de kadastrale kaarten. Niet bekend is of het historisch recht van overpad ooit is vastgelegd. Zo niet, dan beslist doorgaans de rechter of, bij publiek gebruik gedurende minstens dertig jaar, een grondeigenaar een weg al dan niet kan afsluiten. Soms is dat nodig, als er gevaar dreigt voor de mens. „Dat is hier niet het geval,” zegt dagelijkse wandelaar Ed van den Burg. „Met de afsluiting is wel gevaar voor de veiligheid van omwonenden ontstaan. Zo is bij het uitbreken van een bosbrand in tegenovergestelde richting de vluchtweg via de Hoekenkamp nu onbereikbaar.”

Ook de slagboomafsluiting met prikkeldraad langs de Amersfoortseweg lijkt niet wenselijk voor zowel kinderhandjes, als overspringend wild. De schapen op Peppel Enk grazen echter zonder toezicht. Van den Burg: „Het schaap in kwestie was nog letselvrij geweest, als Van der Pluijm zijn landgoed had onderhouden. Veel palen langs het pad zijn vermolmd en het kippengaas is oud. Aanlijnen moet, maar na herstel kan geen hond de wei in rennen.”

Enkele inwoners wandelden al ruim veertig jaar over Peppel Enk, volgens Van den Burg. „Het pad verbindt meer populaire bos- en heidegebieden met elkaar en is onderdeel van een wandelroute voor inwoners uit Driebergen en Woudenberg van en naar het Maarnse station", zegt hij. „Zij zijn nu steeds de weg kwijt en stellen vragen. Van der Pluijm heeft alle palen en bordjes van Staatsbosbeheer, die de route aangeven, verwijderd.” Na de afsluiting is een hekje vernield. Van den Burg: „Dát keuren wij ook af. De nieuwe metalen afrastering is steviger, maar geen sociale oplossing.”

GEDULD Het gebeten schaap is niet geheel te genezen en moet anders leren drinken, volgens de betrokken dierenarts. Van der Pluijm denkt voorlopig na over te handhaven voorwaarden voor een gedeeltelijke openstelling en weegt de kosten af. „Een lokale boa gaf aan dat ook wild op de aangrenzende Koeheuvels vaak het slachtoffer is van loslopende honden”, zegt hij.

„Ik moet de veiligheid van onze uitgedunde, kleine kudde schapen, waaraan ik weer nieuwe dieren wil toevoegen, waarborgen. Dat kan met fysieke aanpassingen aan de omheining. Aanvullende maatregelen stem ik af met de gemeente. Dorpsbewoners moeten onze gastvrijheid niet zomaar kunnen belonen met niet aangelijnde honden en vernielingen. De gemeente en Staatsbosbeheer nemen een afwachtende houding aan. Het dorp moet geduld hebben."

Pubble status:

https://nieuwsbladdekaap.nl/lokaal/recreatie/oplossing-wandelpad-conflict-vergt-tijd-701822

Bezoekers ‘kijken hun ogen uit’ bij Woudenbergse brandweer (De Woudenberger)

  • Kinderen genoten achter het stuur van een brandweerwagen.

    Hannie van de Veen
  • Overal in de kazerne was het druk

    Hannie van de Veen
  • Het was best hoog om in de wagens te klimmen.

    Hannie van de Veen
  • Twee jeugdbrandweerleden

    Hannie van de Veen
  • Veel bezoekers in de brandweerkazerne

    Hannie van de Veen
  • René Mulder geeft uitleg en ook Ina Muller is aanwezig

    Hannie van de Veen
  • Kinderen klommen zelfs op het haakarmvoertuig

    Hannie van de Veen
Bezoekers 'kijken hun ogen uit' bij Woudenbergse brandweer
03-03-2020, 13:07

WOUDENBERG Woudenbergers konden zaterdagochtend op de koffie bij de plaatselijke brandweer. Brandweercommandant René Mulder liet de bezoekers de brandweerkazerne zien waar alle rode wagens stonden te pronken en veel spullen getoond werden.

Bijna tachtig mensen, waaronder ook bewoners van Reinaerde en veel ouders met jonge kinderen, kwamen kijken. Met koffie, thee, limonade, koekjes en chocola luisterden zij in de kantine eerst naar de uitleg van René. Vooral de film over een uitruk en de haast daarbij maakte indruk waardoor vragen pas tijdens de rondleiding kwamen.

Behalve brandweermannen waren er ook jeugdbrandweerleden en vrouwen uit het korps. De jeugd rukt niet uit, maar wordt opgeleid om met alles te werken. Woudenberg is trots op hun zes vrouwen omdat zij andere vaardigheden hebben dan mannen. Vrijwillig brandweerman ben je naast je werk. Vooral de chauffeurs zijn belangrijk. Bij een melding via de meldkamer voor politie en brandweer zijn ze binnen vier minuten op pad. Dat kan honderd tot honderdvijftig keer per jaar elk moment gebeuren. Bezoekers werden gewaarschuwd aan de kant te gaan bij een melding. Om de benodigde wagens te bepalen wordt de melding ingeschaald.

Woudenberg hoort bij de Veiligheidsregio Utrecht. Burgers hebben recht op de snelste hulp dus dat is niet automatisch een Woudenbergse wagen. Alle wagens hebben dezelfde indeling zodat iedereen er mee kan werken. Elke wagen is gespecialiseerd: voor natuurbranden, maar ook een haakarmvoertuig om een bak met ademlucht of bronpomp af te zetten. Natuurbranden, in 2018 was dit 68 keer, worden samen met 'de buren' geblust. Woudenberg is gespecialiseerd in het redden van vee en grote dieren, wat 10 tot 15 keer per jaar nodig is. De meeste meldingen zijn technisch: een kat die al 24 uur in een boom zit, wateroverlast, omgewaaide bomen, gevaarlijke stoffen maar ook reanimaties met de AED. Iedereen keek de ogen uit en mocht ook in de wagens gaan zitten.

Pubble status:

https://dewoudenberger.nl/lokaal/maatschappelijk/bezoekers-kijken-hun-ogen-uit-bij-woudenbergse-brandweer-687657

Hiken met heimwee in snikheet Sydney (De Woudenberger)

  • Kim en Rik
  • Kim en Rik
  • Kim en Rik
  • Kim en Rik
  • Kim en Rik
  • Kim en Rik
  • Kim en Rik
  • Kim en Rik
Hiken met heimwee in snikheet Sydney
15-01-2020, 10:04

WOUDENBERG Je baan opzeggen, huis verkopen en alles achterlaten voor een avontuur aan de andere kant van de wereld: er zijn er maar weinig die het durven. Rik Blokhuis (36) en Kim de Witte (27) gingen de uitdaging aan en verruilden in oktober hun vertrouwde omgeving in Woudenberg voor het zonnige Sydney.

Terwijl we in Nederland te maken hebben met winterse temperaturen, zitten de Woudenbergse Kim en Rik er in het zomerse Australië warmpjes bij. ,,Ik heb nu pas het idee dat we een beetje gesetteld zijn’’, vertelt Kim drie maanden na de grote verhuizing. ,,We hebben allebei een baan, een leuk appartement en na een aantal weken vol nieuwe indrukken een dagritme ontwikkeld.’’ Ondertussen is er met temperaturen tot 45 graden in Sydney een hittegolf gaande en woeden er bosbranden in de hele omgeving. ,,Die zijn hier het gesprek van de dag, het is echt verschrikkelijk. Het regent bijna niet, honderden mensen zijn hun huis kwijt, dieren kunnen geen kant op. In Sydney hebben we vooral last van de rook die boven de stad hangt. Het is moeilijk ademhalen en het lijkt soms net alsof je in een kampvuur hangt. Er wordt geadviseerd om binnen te blijven en om mondkapjes te dragen.’’

Met zes koffers vertrok het Woudenbergse stel in oktober naar de andere kant van de wereld waar ze twee weken in een hotel verbleven terwijl ze zochten naar een woonruimte. ,,De woningmarkt is hier nog gekker dan in Nederland. Je betaalt de hoofdprijs, maar er is gelukkig redelijk wat aanbod’’, vertelt Rik. ,,Via een app kun je vrij gemakkelijk een ‘inspection’ regelen. Van tevoren hadden we al geïnformeerd wat leuke plekken zijn om te wonen en zo zijn we in Manly beland, een stadsdeel vlakbij het strand met uitzicht op de skyline van de stad.’’

De wieg van de avonturiers staat in Woudenberg. Rik heeft zijn hele leven in het dorp gewoond, Kim verhuisde twee jaar geleden vanuit Woudenberg naar een appartement in Amersfoort. Na zijn studie Economie en Recht in Utrecht is Rik aan de slag gegaan als accountant bij PwC in Amsterdam. Kim ging tijdens de Sportacademie in Amersfoort aan de slag bij SNO (Sportieve Naschoolse Opvang) als stagiaire in Leusden, waar ze later als pedagogisch medewerker werd aangenomen en doorgroeide tot assistent leidinggevende. De twee ontmoetten elkaar een jaar geleden in de kantine bij Volleybalvereniging Woudenberg waar ze beiden in het eerste team uitkwamen. Rik al jaren als vaste spelverdeler in heren 1 en Kim als libero in het eerste damesteam. Het gesprek over een verhuizing naar het buitenland volgde niet veel later. ,,Na 14 jaar werken in Amsterdam was ik toe aan een andere omgeving’’, vertelt Rik. ,,Ik wilde altijd al voor langere tijd naar het buitenland.’’ Ook Kim dacht er zo over. ,,We dachten: het is nu of nooit. Als je langer wacht dan gebeurt het niet meer.’’ En zo ging het kersverse koppel op zoek naar de mogelijkheden voor een verhuizing naar het buitenland.

,,We streepten vooral door wat we niet wilden’’, vertelt Rik. ,,In het begin keken we naar plekken in Europa, maar we wilden liever de ultieme buitenlandervaring beleven in een land wat verder weg. We hebben beiden niet zoveel met Azië en Amerika sprak ons niet aan vanwege de werkcultuur. Voor zo’n reis vonden we het wel belangrijk dat de balans tussen werk en privé goed verdeeld zou zijn en we niet alleen de binnenkant van het kantoor zouden zien.’’

DE DROOM De keuze voor ‘Down Under’ was vervolgens snel gemaakt. ,,Australië is toch de droom, hè? Het is wel meteen heel ver weg, maar heeft als voordeel dat er Engels wordt gesproken.’’ Met vestigingen over de hele wereld was het voor Rik makkelijk om binnen het bedrijf waar hij werkt een baan bij het kantoor in Sydney te regelen. ,,De stad zelf sprak ons erg aan en het is mooie uitvalsbasis om de rest van de regio te kunnen verkennen.’’

,,In april vorig jaar werd de reis definitief toen ik te horen kreeg dat ik voor twee jaar aan de slag kon gaan. Vanaf dat moment zijn we er naartoe gaan leven.’’ Voor Kim was de stap wat groter dan voor Rik. Zij moest haar baan opzeggen voor haar grote avontuur. ,,De laatste paar weken in Nederland waren moeilijk en ik was erg gespannen. Hoe dichterbij de reis kwam, hoe moeilijker het werd. Je stopt met werken, verlaat je appartement en verkoopt je spullen. Je laat alles achter en moet weer helemaal op nul beginnen.’’

Het afscheid viel haar dan ook zwaar. ,,Ik heb wel een traantje gelaten op Schiphol, ja. Dan pas besef je dat je voor heel lange tijd niet meer in Nederland gaat zijn. Maar toen we eenmaal bij de gate zaten, was het ook goed en had ik er veel zin in.’’ Rik had minder moeite met het verlaten van Nederland. ,,Ik zag het vooral als een groot avontuur. Als het zou mislukken konden we altijd weer terug. Dat zou vervelend zijn, maar dan is er geen man over boord.’’

BEACHVOLLEYBALSCHOOL Een paar maanden later is het stel helemaal gesetteld en zijn de meeste onzekerheden weggenomen. Inmiddels hebben ze ook hun eigen vriendenkring opgebouwd. ,,Het is vrij makkelijk om contact te leggen hier’’, vindt Kim. ,,We wonen in een klein wijkje met veel expats. Ook zijn we lid geworden van de beachvolleybalschool waar we trainen en waar we veel mensen ontmoet hebben. Vooral expats en mensen die geëmigreerd zijn, zijn lid. Het fijne daaraan is dat je allemaal in hetzelfde schuitje zit. Je begrijpt elkaar daardoor beter en mensen stellen je sneller de vraag hoe het eigenlijk met je gaat.’’

Toch ging het aarden in Sydney niet altijd van een leien dakje. Terwijl Rik al aan het werk was, zat Kim alleen in hun nieuwe huis op zoek naar werk. ,,In het begin vroeg ik me wel eens af waar we aan begonnen waren. Rik was meteen een ingeburgerde Australiër en had nergens moeite mee, terwijl ik alleen thuis zat. Dan zijn de dagen lang en heb je veel tijd om na te denken over wat je hebt achtergelaten.’’ Inmiddels heeft Kim een baan gevonden bij de Before and After School Care in Balgowlah, een wijk in de buurt. ,,Sinds ik weer aan het werk ben, heb ik niet zoveel last meer van heimwee en heb ik mijn draai gevonden. Het is normaal dat je Nederland blijft missen en daar af een toe een traantje om laat, maar het moet niet de overhand hebben.’’

,,Ik denk dat het normaal is om af en toe momenten te hebben waarop je je vertrouwde leventje mist’’, beaamt Rik. ,,Ik heb ook af en toe momenten gehad waarop ik me afvroeg waar we aan begonnen waren. Bijvoorbeeld toen we net in ons appartement trokken en de vloerbedekking net gereinigd was. De geur was dagenlang verschrikkelijk en we hadden moeite met ademhalen. Toen dacht ik wel even: waarom wilde ik ook alweer zo graag weg uit Woudenberg? Maar dat zijn momenten waar je even doorheen moet.’’

,,Dat is wel gek eigenlijk’’, vult Kim aan. ,,We gingen weg uit Nederland omdat we uit die dagelijkse sleur wilden komen. We hadden juist zin in iets nieuws en onbekends, maar zodra je dat niet meer hebt merk je die vastigheid toch ook wel mist. Je begint helemaal opnieuw zonder huis en meubels met enkel zes koffers. Dan vraag je je af wat je allemaal hebt opgegeven. Gelukkig hadden we wel een klein beetje zekerheid doordat Rik al een baan had. We wisten in elk geval dat het financieel in orde was en dat we altijd iets hadden om op terug te vallen.’’

CULTUURVERSCHIL Volgens het stel is de overstap naar hun nieuwe leventje niet zo groot doordat de Australische en Nederlandse cultuur op veel vlakken op elkaar lijken. Toch ervaren de Woudenbergers ook verschillen. ,,Australiërs zijn echte ochtendmensen vergeleken met Nederlanders’’, vindt Kim. ,,Dat komt onder andere ook door het warme klimaat en doordat het hier eerder licht is en vroeger donker wordt. Voordat de mensen hier naar hun werk gaan, hebben ze er al een halve dag op zitten. Het is ook gebruikelijk om ‘s ochtends te sporten. Om half 6 staan wij al op het strand om te beachvolleyballen. In het begin was dat raar, maar iedereen doet het dus daar ben je snel aan gewend.’’ Rik voegt toe: ,,En iedereen gaat ook veel eerder naar bed. ‘s Avonds om tien uur is het doodstil op straat.’’

Ook op de werkvloer is het soms nog even wennen. ,,Ze roepen hier de hele dag ‘no worries’ en zo staan ze ook in het leven. Australiërs zijn wat relaxter dan Nederlanders en maken zich niet zo snel druk. Als je hier een sollicitatiegesprek hebt, kan het zomaar drie weken duren voordat je een reactie krijgt. In Nederland is dat ondenkbaar. Als je dan belt om te vragen wanneer je een reactie kan verwachten, vinden ze het raar dat je daar druk op uitoefent. Wij Nederlanders zijn wat dat betreft een stuk directer, dat zijn ze hier niet gewend.’’

VAKANTIEGEVOEL Over de stad Sydney is het stel erg te spreken. ,,Je hebt hier alles’’, vertelt Rik. ,,De stad is van alle gemakken voorzien. Heerlijk eten, leuke bars en het strand is op loopafstand. Je drinkt veel sneller even ergens koffie of een biertje, dat was ik in Woudenberg niet gewend. De stad heeft het ultieme vakantiegevoel. Elke dag pak ik de ferry naar het centrum in plaats van dat je in file op de A2 aansluit.’’ Inmiddels heeft het vakantiegevoel plaatsgemaakt voor een dagelijks werkritme. ,,Maar die ferry is toch elke dag wel genieten.’’

Maar het liefst vertoeven de Woudenbergers in de natuur rondom de stad. ,,Sydney is een leuke stad, maar heel anders dan steden in Europa. Alles is nieuw en heeft weinig historie. De natuur om de stad heen is daarentegen echt prachtig. We wandelen hier ook heel veel, thuis deden we dat eigenlijk nooit. Je loopt de deur uit en stapt zo het strand op voor een mooie hike van 10 kilometer.’’

MET DE BILLEN BLOOT Ondanks de soms lastige momenten is het stel blij dat ze stap naar de andere kant van de wereld gewaagd hebben. ,,Je gooit jezelf wel in het diepe, maar gelukkig heb je altijd elkaar nog. Dat heeft onze relatie ook alleen maar versterkt’’, vindt Rik. Kim is het daarmee eens. ,,Ik heb het soms best moeilijk gehad hier, maar het is fijn om iemand te hebben bij wie je altijd terecht kan en die je steunt.’’

,,Zo’n avontuur is ook wel de ultieme relatietest’’, lacht Rik. ,,Je bent echt op elkaar aangewezen dus je moet wel met de billen bloot. In Nederland hadden we allebei meer ons eigen leven en onze eigen vriendenkring. We doen hier veel meer dingen samen. We kennen dezelfde mensen en hebben gezamenlijke vrienden. Dat heeft onze relatie alleen maar versterkt.’’

,,Ik ben zelf ook een stuk zelfstandiger geworden door deze ervaring’’, vertelt Kim. ,,Normaal leun je op wat vertrouwd voelt. Je kent iedereen en alles gaat zoals het gaat. Dat het hier allemaal maar lukt heeft me zelfverzekerder gemaakt.’’ Rik vult aan: ,,Ik denk dat ik ook een stuk opener ben geworden. In Woudenberg heb je je eigen kringetje van familie en vrienden. Dan sta je niet meer zo open voor andere mensen. Hier moet je wel.’’

Pubble status:

https://dewoudenberger.nl/lokaal/mensen/hiken-met-heimwee-snikheet-sydney-675491

Denk mee over de veiligheid en leefbaarheid in uw buurt! (Gemeente Woudenberg)

De komende tijd organiseren wij in iedere buurt bijeenkomsten om met u na te denken over de veiligheid en leefbaarheid in uw straat of buurt. Tijdens deze bijeenkomsten willen we samen met u ideeën en actiepunten verzamelen om uw buurt nog veiliger en leefbaarder te maken. Uw kennis en ervaring zijn hierbij waardevol, want wie weet er nu meer over wat er speelt in uw buurt dan u als buurtbewoner.

https://www.woudenberg.nl/nieuwsoverzicht