Natuurramp in Zuid Amerika: grootste moerasgebied van de wereld staat in brand (NPO Radio 1)

https://www.nporadio1.nl/images/2020/11/02_0c6812c0f3_pantanal-5379257_1920.jpg

In Zuid Amerika vindt op dit moment een natuurramp plaats. De Pantanal, het grootste moerasgebied van de wereld, staat al sinds juli in brand. 84% Van de vegetatie is verloren gegaan. "Een kwart van het gebied heeft in brand gestaan dit jaar", zegt zoetwaterecoloog Sarian Kosten in Vroege Vogels.

{prepr_video nid="7758047a-199e-4096-af00-513251c8bc6b" caption="Natuurramp in Zuid Amerika" image=""}

De Pantanal is een enorm groot gebied: het is ongeveer vijf keer zo groot als Nederland. "En een kwart van het gebied heeft in brand gestaan dit jaar", zegt Sarian Kosten, zoetwaterecoloog aan de Radboud Universiteit.

Reuze otters in een prachtig gebied

De Pantanal is een prachtig gebied, vertelt Kosten. Het is een 'wetlandgebied', wat inhoudt dat 80% van het gebied onder water staat tijdens de natte periode. "Het is één grote watermassa waarin bossen groeien en lagunes te vinden zijn. Het is echt één grote biodiversiteit hotspot", zegt Kosten. 

Reuze otters, reuze gordeldieren, reuze toekans: ze leven allemaal in de Pantanal. Kosten heeft onderzoek gedaan naar de waterhyacint en zag allerlei dieren voorbij komen: "En de vogels, de geluiden: het was machtig mooi."

Groot gedeelte is privébezit

Voor een natte periode is er natuurlijk een droge periode. Op dit moment zitten we aan het eind van de droge periode. En in zo'n periode, dan is het ook echt heel droog, verzekert Kosten. "Het is een gebied van extremen", zegt de zoetwaterecoloog. Bovendien valt er de afgelopen jaren minder neerslag. "Dus er is minder water", vertelt Kosten. "Het is altijd al droog in de droge periode, dit jaar was het nog droger en er zijn heel veel branden aangestoken."

Het grootste gedeelte van de Pantanal is privébezit. "Er zijn maar een paar reservaten", vertelt Kosten. De boeren die daar zitten mogen hun land voornamelijk voor veeteelt gebruiken. Van oudsher steken de boeren aan het einde van de droge periode kleine stukken van hun land in de fik om zo het gras te verbranden en parasieten te doden. Als het dan weer gaat regenen, hebben ze in het volgende droogseizoen goede bodemkwaliteit en nieuw gras waar het vee weer op kan grazen.

{articles "Zoutwinning onder Waddenzee is in strijd met vergunning" id="27422" }

{articles "Fruitteelt in gevaar door bruingemarmerde stinkwants" id="27411" }

De boel in brand

Kosten: "Er zijn een boel nieuwe mensen het gebied in gemigreerd die niet goed weten hoe het systeem werkt. Plus, er zijn grote boeren die gebruik hebben gemaakt van de droogte en de politieke situatie, waarbij heel weinig gehandhaafd wordt. Dus ze hebben grote stukken in brand gestoken, waarbij ook het bosgebied dat op hun grond ligt, afbrandt." Op die manier kunnen ze volgend jaar hun activiteiten wat meer de ruimte geven.

De inheemse bevolking die al jaren woont in de Pantanal, weet precies hoe ze kleine delen in brand moet steken en wanneer ze dat moeten doen. "En nu is het op veel grotere schaal gebeurd", zegt Kosten, "waarschijnlijk door een paar hele grote boeren."

De graslanden en moerassen groeien relatief snel terug in het regenseizoen. Maar, het herstel van de bossen kan tientallen jaren duren. Dieren raken hun leefomgeving kwijt en komen er bovendien gehavend uit. 

{prepr_audio nid="6c99a69c-79b8-4be0-b57a-b481463379b5" caption="Natuurramp in Zuid Amerika" }

Vroege Vogels: iedere zondagochtend van 07.00 tot 10.00 uur. 

Vroege Vogels is hét programma over natuur en milieu. Op zondagochtend te beluisteren op NPO Radio 1 en vrijdagavond te zien op NPO 2. Like Vroege Vogels op Facebook of volg het programma op Twitter of Instagram.

{articles "Dolf Jansen: 'Ik pleit voor voortgaand verzet tegen landbouwlobby'" id="27401" }

{articles "EU-akkoord hervorming landbouwsubsidies gaat niet ver genoeg" id="27292" }

https://www.nporadio1.nl/natuur-milieu/27450-natuurramp-in-zuid-amerika-grootste-moerasgebied-van-de-wereld-staat-in-brand

Dierenleed door bosbranden in Pantanal in Brazilië (Animals Today)

https://afbeeldingen.animalstoday.nl/2020/06/Animalstoday-jaguar-110x110.jpg

Sinds juli staat de Pantanal in Brazilië in brand. Er is een recordaantal bosbranden in het gebied geregistreerd. Veel dieren zijn verkoold, andere dieren lopen gewond en verward rond. De regering van Jair Bolsonaro beloofde hulp te leveren, maar er wordt nog gewacht op de...

Dit bericht Dierenleed door bosbranden in Pantanal in Brazilië verscheen op Animals Today.

https://www.animalstoday.nl/dierenleed-door-bosbranden-pantanal-in-brazilie/

Europa wil duurzaam voorbeeld zijn, maar laat de Amazone platbranden (Joop)

Als eerste het goede nieuws. Na jarenlang aandringen op strengere regels voor diertransporten en slachthuizen, is de Europese Commissie overstag: ze gaat eindelijk de regels herzien. Een doorbraak, gezien de eerdere weigeringen, maar ook pure noodzaak. De EU vervoert jaarlijks meer dan anderhalf miljard dieren, vaak onder afschuwelijke omstandigheden. Ook gebeuren er grote ongelukken, zoals afgelopen november toen er meer dan 14.000 schapen verdronken doordat een overbeladen vrachtschip kapseisde.

De wekenlange export van levende dieren naar landen buiten de EU – vaak uitgevoerd met gammele vrachtschepen – kunnen we niet langer accepteren. En de maximale vervoerstijden voor álle diertransporten moeten drastisch omlaag. Ook de frequente misstanden in slachthuizen mogen niet langer ongestraft blijven.

https://joop.bnnvara.nl/content/uploads/2020/05/800px-Terra_Indi%CC%81gena_Porquinhos_Maranha%CC%83o_25758143568-370x247.jpg

cc-foto: Ibama

Naast deze aanpassing van dierenwelzijnsregels, worden onder meer de Europese schoolmelk- en schoolfruit programma’s, pesticidewetgeving en ‘ten minste houdbaar tot’ voorschriften herzien, zo is te lezen in de plannen van de Europese Commissie.

Ook zijn er voornemens voor betere voedseletiketten. Een goede ontwikkeling: als je een product koopt is het belangrijk dat je alle informatie over voedingswaarden, herkomst en impact op milieu en dierenwelzijn gemakkelijk terug kunt vinden op het etiket. Zo moet bijvoorbeeld duidelijk zijn of een dier in een kooi, in een stal of buiten in de wei heeft geleefd. Informatie moet duidelijk zijn en niet misleidend, zoals nu nog soms het geval is.

Dan het slechte nieuws: het meest teleurstellende van de ‘boerderij tot bord’ strategie is namelijk, dat de Europese Commissie zich onvoldoende heeft afgevraagd of met de immense omvang van de Europese veestapel en met de huidige Europese consumptie- en handelspatronen wel écht een duurzaam voedselsysteem bereikt kan worden.

De Europese vee-industrie houdt en slacht elk jaar meer dan zeven miljard dieren. Om die dieren te voeden wordt beslag gelegd op enorme hoeveelheden grond buiten Europa. Alleen al voor productie van Europees veevoer wordt zo’n 8,8 miljoen hectare grond gebruikt in Zuid-Amerika: grond die ten koste gaat van het ernstig bedreigde Amazone-regenwoud; en grond die gebruikt had kunnen worden voor lokale voedselproductie in Zuid-Amerika. Lokale voedselproductie waarnaar de Europese Commissie ironisch genoeg zegt te streven in haar strategie.

Bovenop de grote hoeveelheden veevoer, importeert Europa jaarlijks meer dan 151 miljoen kilo rundvlees uit Zuid-Amerika. Ook daarvoor zijn enorme stukken land – en dus regenwoud – nodig. Het is geen toeval dat het aantal bosbranden in de Amazone drie keer zo hoog is in de buurt van veehouderijen, vergeleken met de rest van de Amazone. De vraag hoe Europa een duurzaam voorbeeld kan zijn voor de rest van de wereld, terwijl het grote delen van het Amazonewoud laat platbranden voor zijn honger naar veevoer en goedkoop vlees wordt echter niet beantwoord in de ‘boerderij tot bord’ strategie. Sterker nog: met de Zuid-Amerikaanse Mercosur-landen wil de EU een vrijhandelsverdrag afsluiten dat de invoer van Amazone-vlees en Amazone-veevoer nog verder zal aanwakkeren.

Naast de destructieve effecten die de vee-industrie heeft op de biodiversiteit, is deze ook een enorme klimaatsloper: maar liefst 18% van alle antropogene uitstoot van broeikasgassen wordt veroorzaakt door de veehouderij.

Toch is de noodzaak om de Europese vleesproductie en -consumptie te verminderen kennelijk nog steeds taboe in Brussel en worden zelfs alle zeilen bijgezet om de immense veestapel in Europa in stand te houden. De afgelopen zeven jaar ontving de landbouwsector in de EU zo’n 363 miljard euro. Greenpeace berekende dat daarvan zo’n 196 miljard euro ten goede kwam aan de vee-industrie. Ook in de Europese landbouwplannen voor de komende zeven jaar zijn geen veranderingen te zien die het subsidieaandeel voor de vee-industrie significant omlaag brengen. Enkel de Europese miljoenensubsidies voor vleesreclames als ‘Kip, het meest veelzijdige stukje vlees’ zijn op verzoek van de Partij voor de Dieren geschrapt.

Ondanks dat de Farm 2 Fork strategie enkele goede voorstellen bevat, vallen de Europese landbouw- en handelsplannen niet te rijmen met de grote woorden van Timmermans & Co, die ‘wereldleider op het gebied van duurzame voedselproductie’ willen worden. Alleen een heroverweging van het aantal dieren in de veehouderij en een sterke promotie van duurzame diëten zullen dat doel daadwerkelijk binnen bereik brengen.

https://joop.bnnvara.nl/opinies/europa-wil-duurzaam-voorbeeld-zijn-maar-laat-de-amazone-platbranden

Waarom doneren aan een rijk land als Australië? (OneWorld)

https://www.oneworld.nl/app/uploads/2020/01/Koala-875x593.png

Voor de mensen en dieren die getroffen zijn door de verwoestende branden in Australië werden verschillende hulpacties in het leven geroepen. Waarom moeten we geld geven aan een van de rijkste landen ter wereld? Acht vragen over noodhulp aan Australië.

Nederlanders geven grif aan Australië. Het WNF en het Rode Kruis haalden ieder al 1,3 miljoen euro op onder Nederlanders. Dat we zo gul zijn, is niet vreemd: in de media was bijna dagelijks te zien dat het continent wordt geteisterd door een van de meest verwoestende bosbranden uit de geschiedenis. Een gebied van bijna drie keer Nederland werd tot nu toe vernietigd. Zeker 29 mensen kwamen om en ongeveer 1 miljard dieren vonden de dood. Aan de andere kant: met een bbp (per hoofd van de bevolking) van 54.800 dollar staat Australië op de twintigste plaats van de rijkste landen in de wereld.

Waarom zamelen goede doelen geld in voor zo’n rijk land?

“Allereerst, niemand hóeft te geven. Maar wij merken onder Nederlanders een grote behoefte om te doneren”, zegt woordvoerder bij het Rode Kruis Belinda van der Gaag. Het Rode Kruis opende op 6 januari gironummer 5125, na vele verzoeken van donateurs. “Toen de bosbranden in Australië in het nieuws kwamen, vroegen donateurs wat ze konden doen. Wij verwezen ze eerst door naar het Australische Rode Kruis, maar internationaal geld overmaken is niet zo gemakkelijk. Omdat het aantal verzoeken van Nederlanders toenam, besloten we ons eigen gironummer te openen voor Australië”, vertelt Van der Gaag. Bij het Wereld Natuur Fonds ging het net zo. De natuurorganisatie verwees eerst naar hun afdeling in Australië, maar besloot vanwege de vele verzoeken om ook een eigen hulpactie op te zetten.

Waarom willen Nederlanders zo gul geven aan Australië?

Allereerst omdat de Australische bosbranden veelvuldig in de Nederlandse media te zien zijn. “Mensen worden geraakt door de beelden”, stelt Van der Gaag. Bovendien herkennen we ons in Australiërs, meer dan in inwoners in niet-westerse landen. “Veel Nederlanders zijn er op vakantie geweest of hebben er familie wonen. Een ramp in Australië spreekt dan meer tot de verbeelding bij Nederlanders. Zo werkt het nu eenmaal.” Ook weet het Rode Kruis uit ervaring dat acties voor natuurrampen meer opleveren dan voor schrijnende situaties in conflictgebieden. “De beelden zijn heel impactvol en donateurs hebben het gevoel dat mensen er niets aan kunnen doen.” Een situatie als in Venezuela, waar door de politieke crisis 4 miljoen mensen op de vlucht zijn, kan op veel minder aandacht rekenen. Acties van het Rode Kruis rond het verzorgen van tijdelijk onderdak en sanitaire voorzieningen, het uitdelen van voedsel en schoon drinkwater en het verlenen van medische zorg, hebben volgens Van der Gaag tot nu toe nog geen half miljoen euro opgeleverd.

Heeft Australië dan geen eigen noodfonds?

Jawel, de Australische regering maakt 2 miljard Australische dollar (1,25 miljard euro) vrij voor de wederopbouw na de bosbranden. Het geld komt in een fonds dat er de komende twee jaar voor moet zorgen dat ‘gezinnen, boeren en ondernemers die zijn getroffen door deze ongekende bosbranden de steun krijgen die ze nodig hebben’, aldus premier Scott Morrison. Volgens het Rode Kruis is dat geld echter onvoldoende voor de noodzakelijke acute hulp. “Bij de watersnoodramp in Nederland in 1953 kregen wij ook hulp van over de hele wereld. Ook rijke landen kunnen vaak niet zomaar ineens een grote zak geld ophoesten bij een grote ramp”, stelt Van der Gaag.

Het noodfonds legt te veel nadruk op ‘mens en economie’ en te weinig op natuur

Volgens het WNF is het noodfonds niet afdoende, maar om een andere reden: de nadruk ligt volgens de milieuorganisatie te veel op ‘mens en economie’. Premier Morrison, die bekendstaat als klimaatscepticus, is tot nog toe niet bereid om verantwoordelijk klimaatbeleid te voeren. Australië is de grootste steenkool-exporteur ter wereld, en verantwoordelijk voor een derde van de wereldwijde kolenexport. De premier wilde de steenkoolindustrie in zijn land echter geen beperkingen op te leggen uit angst voor banenverlies. Woordvoerder Nathalie van Koot van het WNF: “Wij pushen de overheid vooral in de noodzaak van ‘vergroening’ van de economie en het fonds moet daar als het aan ons ligt veel meer voor worden ingezet.”

Kan het geld niet beter gebruikt worden voor bestrijding van klimaatverandering?

“Naast acute hulp voor getroffen dieren, gebruiken we de donaties ook voor structurele maatregelen zoals bescherming van bestaande bossen en natuurherstel”, vertelt Van Koot. Zo gebruikt het WWF het geld om minimaal 10.000 bomen te planten. Ook lobbyt de Australische afdeling van het WWF bij de regering om meer maatregelen te nemen tegen klimaatopwarming. Met succes, volgens Van Koot: “Je ziet dat de Australische premier na de enorme (internationale) druk inmiddels erkent dat klimaatverandering hierin een rol speelt. Dat is een belangrijke stap want eerder veegde hij dat nog van tafel. WWF draagt hier als internationale ngo met zo’n 5 miljoen supporters wereldwijd natuurlijk aan bij.”

Ook het Rode Kruis zegt verder te kijken dan alleen acute noodhulp voor slachtoffers. “Voor en achter de schermen pleiten wij ervoor dat overheden maatregelen nemen tegen de gevolgen van klimaatopwarming”, zegt Van der Gaag. Denk aan het versterken van dijken, de bouw van stevigere huizen en de overstap op hittebestendiger gewassen.

Investeren Nederlanders dan in lobbywerk om de Australiërs te overtuigen van de ernst van de klimaatcrisis?

In mei 2019 stemde een meerderheid van de Australiërs op de conservatieve Scott Morrison, die bekend staat als klimaatscepticus. Toch vindt Van Koot het niet constructief de Australiërs daar nu op af te rekenen. “Klimaatverandering kent geen grenzen en is een wereldwijd probleem. Wij vinden het als ngo van groot belang dat iedereen een tandje bij zet. Nederland bungelt in Europa ook onderaan alle lijstjes, dus ik denk niet dat wij hierin een hele grote broek moeten aantrekken. Bovendien komen we nergens door alleen maar de vinger naar elkaar te wijzen en verder niks te doen, of te zeggen dat ze het daar zelf maar moeten oplossen.”

Waarom is er geen giro 555 opgericht voor Australië?

Giro 555 wordt gebruikt door Samenwerkende Hulporganisaties, een Nederlands samenwerkingsverband van elf goede doelen die humanitaire hulp geven aan mensen in rampgebieden. De hulp wordt verstrekt via de lokale afdelingen van organisaties als Stichting Vluchteling, Terre des Hommes en Cordaid. Omdat Australië zo’n welvarend land is zitten daar geen lokale afdelingen van deze organisaties. Het Rode Kruis zit er wel; dat komt door haar ‘auxiliaire’ (hulpverlenende) taak. “Wij staan overheden bij bij het verlenen van hulp, ook in welvarende landen. Vrijwilligers van het Rode Kruis zijn daarom ook in Nederland aanwezig om eerste hulp te verlenen bij bijvoorbeeld hardloopwedstrijden en festivals.

Wat gebeurt er nog meer met donaties uit Nederland?

De Australische overheid heeft evacuatiecentra aangewezen, zoals sportcomplexen en hotels, waar mensen worden opgevangen die hun huis zijn kwijtgeraakt. Met hulp van donaties kan het Rode Kruis onder meer voedsel en toiletspullen leveren aan die opvangplekken. Ook stuurt het Rode Kruis vrijwilligers die een luisterend oor bieden en mensen helpen familieleden te vinden met behulp van een speciaal registratiesysteem. “Het grootste deel van het geld gaat echter naar noodbeurzen voor mensen die hun huis en hun spullen zijn kwijtgeraakt”, vertelt Van der Gaag.

Nederlandse giften dragen onder meer bij aan noodhulp en medicijnen voor gewonde koala’s

Het Wereld Natuur Fonds en dierenwelzijnsorganisatie IFAW zamelen geld in voor de getroffen dieren. “Het grootste deel van onze opbrengsten gaat op dit moment naar noodhulp voor gewonde en opgevangen dieren”, aldus Van Koot. Nederlandse giften dragen onder meer bij aan noodhulp en medicijnen voor gewonde koala’s. Zo zijn er koalaziekenhuizen en wordt er met speciale speurhonden gezocht naar gewonde koala’s.

Kunnen mensen meer doen dan geld geven?

De woordvoerder van het Rode Kruis is er stellig over: geld geven is het effectiefst. Goederen sturen is minder zinvol omdat de lokale hulpverleners het best weten wat precies nodig is. En het beste is natuurlijk: zelf zo min mogelijk bijdragen aan de opwarming van de aarde. En je omgeving daarbij een duwtje in de goede richting geven. Zodat acties voor Australië niet een jaarlijks ritueel worden. “Wij hopen dat de enorme aandacht voor de bosbranden in Australië een wake-up call is zodat we allemaal in actie komen”, aldus Van Koot.

Zijn de bosbranden in Australië het nieuwe normaal?

En de branden in Centraal-Afrika dan?

Irene van den Berg

Het bericht Waarom doneren aan een rijk land als Australië? verscheen eerst op OneWorld.

https://www.oneworld.nl/lezen/klimaat/waarom-doneren-aan-een-rijk-land-als-australie/

De redeloze mens en het reddeloze dier (Joop)

Hoeveel dieren zijn er de afgelopen dag, de afgelopen maand of het afgelopen jaar omgekomen, geslacht of vermoord? Wereldwijd op jaarbasis ten minste 150 miljard ‘consumptie’-dieren, 1,8 miljoen dieren per dag in Nederlandse slachthuizen en meer dan 1 miljard dieren bij de recente bosbranden in Australië.

De getallen doen de meesten niet eens meer duizelen. Het heeft eerlijk gezegd weinig zin ze te noemen. Het dier blijft immers object van ons denken, de mens is het middelpunt van het bestaan. De politieke en maatschappelijke discussies gaan zelden of nooit over fundamentele vragen in de mens – dierrelatie. Waarvoor mag de mens het andere dier gebruiken, wat betekent het dat dieren een eigenwaarde hebben, heeft het dier rechten en welke belangen moeten we tegen elkaar afwegen?

https://joop.bnnvara.nl/content/uploads/2019/10/varkens-1-370x247.jpg

Cc-foto: Michael Strobel

In 2020 is de mens nog steeds redeloos, zijn de activisten radeloos en de dieren reddeloos. Het debat over de intrinsieke waarde van het dier, de integriteit en rechten van dieren mag eindelijk wel eens worden gevoerd. Zo niet, laten we dan eerlijk zijn en definitief vastleggen dat dieren gewoonweg voor altijd en eeuwig goederen zijn. De onbeschaafde bezetting van de aarde door de mens is dan de realistische werkelijkheid waarbij slavernij, uitbuiting en vernietiging van dieren de geldende norm is.

Het is echter goed om niet alleen stenen historische standbeelden van hun voetstuk te halen maar de levende mens uit de hoogte te halen en neer te laten dalen binnen de natuur waar hij onderdeel van is en blijft.

Afscheid van het antropocentrisme
We leven nog steeds in de collectieve waan dat handelingen ten opzichte van dieren geen morele consequenties hebben. Veel verder dan het strafbaar stellen van individuele dierenmishandeling en het vastleggen van wat welzijnsregels is de (westerse) samenleving nog niet gekomen. Institutionele, culturele, religieuze en wetenschappelijke wreedheden tegen dieren zijn gemeengoed. Je zou het zelfs een universeel cultureel erfgoed kunnen noemen. Slachthuizen zijn de grootste plekken waar bloed van jonge dieren vloeit, wie van stierenvechten houdt gaat naar Spanje, om een haan drie dagen op een paal te zien is er wel een eiland te vinden, onverdoofd het mes laten snijden onder een gebed laten we toe en het testen van witte konijntjes om te zien of batterijen giftig zijn is geen enkel moreel probleem. De afgestompte mens die vervreemd is van de levende natuur en zich alleen nog begeeft binnen de muren van een gecreëerde culturele wrede wereld waar het gaat om mensenbelangen.

Daar waar natuur in beeld komt is deze er voor de mens. Debatten over wel of geen vlees eten zijn voornamelijk gerelateerd aan de klimaatcrisis. Zelfs bij klimaat-, milieu- en natuurthema’s is er de valkuil van het antropocentrische paradigma. Laten we de crises aanpakken voor ons, de mensheid, om de kinderen een toekomst te geven. De niet menselijke dieren zijn bijkomende schade. Het afscheid van het antropocentrisme is te pijnlijk voor de moderne mens. God is in het Westen doodverklaard, weliswaar springlevend daarbuiten, de rationele wetenschap is omarmd, maar dieren handelen nog steeds in ons denken op basis van hun instincten. Mensen zijn losgekomen van hun goden, zichzelf als een nieuwe god gaan gedragen met heerschappij over alle biologische resultaten van de evolutie. De mens wordt door de mens zelf gezien als bovennatuurlijke creatieve kracht met ‘rede’ en ‘vrije wil’.

Wat willen we niet weten en waarom niet?

Dieren zijn geen machines en mensen geen goden – misschien op Pele, Maradona, Cruijff en Messi na – want het staat echt wel vast dat veel andere ‘hogere’ dieren exploratiedrang hebben en leergierig zijn op een wijze die veel verder gaat dan hun instinct. Het dier is een voelend, wetend en willend wezen. U mens bent minder uniek dan u denkt. Andere dieren dan u voelen pijn, ervaren stress en angst. Een dier heeft kennis over zijn omgeving en handelt om te onderzoeken en te vinden. Het dier heeft ook een intrinsieke waarde.

Dit betekent dat dieren onafhankelijk van het nut voor de mens een eigenwaarde hebben die niet automatisch ondergeschikt is aan de belangen van de mens. Deze wettelijke erkenning betekent dat het belang van het dier inzichtelijk moet worden gemaakt en moet worden meegewogen tegen andere relevante belangen.

Ook als dieren niet lijden is het maar de vraag of alles mag wat de mens wil. Het gaat dan over respect en integriteit. Integriteit betekent dat de heelheid en gaafheid van een dier moeten worden gerespecteerd. De eigenheid van het dier respecteren om te voorkomen dat het een onderdelenfabriek is voor de doelen van de mens. En niet te vergeten het soortspecifieke gedrag van het dier: kunnen bewegen, spelen, voortplanten, onderzoeken en noem maar op. Alles wat dieren niet of nauwelijks kunnen in de intensieve veehouderij. Het gaat om meer dan het vlees alleen. Over de gehele relatie van de mens tot andere dieren.

Mag het over meer dan een onsje vlees gaan?
In deze eerste 20 jaar van de nieuwe eeuw zijn de termen intrinsieke waarde, integriteit, soorteigengedrag naar de verre achtergrond verschoven en vergeten. Om over de echo van dierenrechten maar te zwijgen, wat is dat ook alweer? Gezondheid en welzijn komen soms even aan bod maar het gaat vooral om het redden van de planeet zodat binnen een redelijk klimaat de mens naar pret- en natuurparken kan gaan in 2050 en daarna waarschijnlijk kweekvlees, 3D-geprint vlees of plantaardige vleesvervangers eten met de smaak en bite van vlees.

Het debat over de eigenwaarde van dieren, hun integriteit, de rechten van dieren en de afwegingen tussen belangen moet worden gevoerd. Terug van weggeweest in het westen en natuurlijk blijft de aarde redden en de klimaatcrises bestrijden belangrijk maar doe het dan niet alleen voor de eigen soort. Wat missen we binnen de sociale beweging?

In Nederland is er een aantal uitstekende dierenbelangenorganisaties. De Dierenbescherming en Wakker Dier die mensen tot bewuster consumeren aanzetten. Ja, we weten het, diervriendelijk vlees bestaat niet maar u gelooft toch ook niet in spiegelsprookjes dat iedereen vegan wordt? Alleen ‘Go Vegan’ roepen redt de planeet niet en ook weinig dieren. Er zijn tal van organisaties die zich op vele manieren in het veld van het dierenleed begeven om een verandering teweeg te brengen. Omdat er veel soorten consumenten zijn en daarom veel strategieën ook broodnodig.

Maar de sociale beweging mist iets. Er is een politieke tak, de PvdD, maar daarbuiten is iets nodig. Een (inter)nationale organisatie die dierenrechten op de agenda zet en meer successen boekt. Een bekende man of vrouw die met hulp van velen, in een professionele structuur en open cultuur, de discussie losmaakt van de antropocentrische oude klassieke blik. Het maakt mij niet zoveel uit wie in het gat springt binnen de sociale beweging. Al hoor ik een lied in mijn hoofd: Ga, Ga, Marianne, voer ons aan, verlos de dieren, nu van de tirannen en maak ons vrij! En maak ons vrij! Misschien dat een nieuwe buitenparlementaire vereniging of stichting, met een al bekend gezicht, veel meer bereikt dan vrij herhalende discussies met ingenomen standpunten binnen een politiek systeem.

Mens, God, Darwin en Dier. In 2020 kan de mens opnieuw starten met het neerhalen van vastgeroeste mensplakkaten waar we ons 100 jaar later over gaan schamen. Het leven is alles waard en bij het leven gaat het erom dat er kwaliteit van leven is voor mensen en voor alle andere dieren.

Laten we eens een traan wegpinken bij al het dierenleed en dan besluiten dat we het anders, beter en vooral moreler gaan doen. Het dier heeft er recht op. Het gaat om meer dan een ons vlees of een plakje vegaworst.

https://joop.bnnvara.nl/opinies/de-redeloze-mens-en-het-reddeloze-dier