Duizenden betogers bij Gronings fakkelprotest tegen gaswinning (WNL)

Naar schatting hebben zo’n 8000 tot 10.000 mensen in Groningen meegelopen in een fakkeltocht tegen de gaswinning in de provincie. De gemeente is tevreden over het verloop van het protest, waarmee aandacht werd gevraagd voor de situatie van mensen die in het aardbevingsgebied wonen.

Het protest is georganiseerd naar aanleiding van het besluit van het kabinet om de gaswinning te verdubbelen. Ook de slechte organisatie omtrent de subsidie voor huiseigenaren om hun huizen te verstevigen of te verduurzamen speelt een rol. Maandag stonden duizenden mensen urenlang in (digitale) wachtrijen om een aanvraag voor 10.000 euro in te dienen en bovendien was het subsidiebudget te klein, al is vrijdag bekendgemaakt dat het kabinet 250 miljoen euro extra uittrekt voor de regeling.

De tocht begon om 20.00 uur op de Vismarkt en eindigde daar ook. Op borden en spandoeken van de betogers stonden teksten als ‘Genoeg is genoeg’ en ‘Veenbrand is onblusbaar, respect is onbetaalbaar’. Langs de route toeterden tractors als steunbetuiging naar de demonstranten.

‘Respect voor Groningen’

Volgens de organisatie wordt het tijd dat het kabinet de situatie in Groningen serieus neemt. “We krijgen veel te verduren als Groningers, maar wij horen ook bij Nederland. Daar willen we veiligheid en compensatie voor terug”, zei organisator Chris Garrit.

De protestactie werd georganiseerd onder de leus ‘respect voor Groningen’ door de Groninger Bodem Beweging (GBB), het Groninger Gasberaad, voormalig nachtburgemeester Chris Garrit en SP-Kamerlid Sandra Beckerman. De massa scandeerde op aanvoering van acteur Marcel Hensema, die als spreekstalmeester fungeerde, de leus ‘respect voor Groningen, respect voor Grunn’.

In 2018 waren bij een eerdere fakkeltocht tegen het gaswinningsbeleid ook al zo’n 10.000 mensen.

LEES OOK: Afgelopen jaar meer aardbevingen in Groningen dan in 2020

Het bericht Duizenden betogers bij Gronings fakkelprotest tegen gaswinning verscheen eerst op WNL.

https://wnl.tv/2022/01/16/duizenden-betogers-bij-gronings-fakkelprotest-tegen-gaswinning/

Jeanne (23) brengt kant-en-klaar gemixte cocktails naar je toe: ‘Cocktails maken is net koken’ (indebuurt Apeldoorn)

Ze is niet zo’n flitsende bartender die jongleert met flessen. “Daarvoor ben ik te onhandig.” Liever profileert de Apeldoornse Jeanne van Sighem (23) zich door gewoon lekkere cocktails te maken. Ze brengt haar creaties nu in plastic flessen rond in Apeldoorn. “Ik denk dat iedereen om me heen meer cocktails drinkt dan ikzelf.”

Jeanne van Sighem (23) koos voor de opleiding Hotel Management omdat ze koken altijd leuk heeft gevonden. En cocktails maken is net koken, weet ze nu. “Cocktails vind ik lekker maar staan voor mij daarnaast ook voor gezelligheid, het zijn sfeermakers. Ik had er thuis vaker een beetje mee geëxperimenteerd. Op een dag zag ik een advertentie voor European Bartender School op Mallorca en dat leek me een mooie kans om meer te leren over cocktails.”

176 cocktails in drieënhalve week

De bartender-opleiding bleek heftig. “Ik had verwacht dat het minder zwaar zou zijn.” Elke dag moest je weer zes nieuwe cocktails maken. En dagelijks kreeg je een toets. Dan moest je een bestelling van vier cocktails maken, in de goede volgorde, met natuurlijk de goede ingrediënten, in de goede glazen en hoeveelheden.”

176 verschillende cocktails in drieënhalve week maakte Jeanne op de bartenderschool. De laatstejaars student Hotel Management moest ook jongleren met flessen op het Spaanse eiland, maar dat ging wat minder goed dan de dranken mixen. “Ik laat ze tien keer vallen en vang vervolgens één keer.”

Keep the Spirit

De gecertificeerd internationaal bartender zal je dus niet met flessen zien gooien. “Daarvoor ben ik te onhandig.” Wel brengt ze haar eigen gemixte cocktails kant-en-klaar bij je thuis. Keep the Spirit cocktails noemde ze haar bedrijf. “De naam combineert het idee dat we de moed er ondanks corona inhouden en ‘spirit’ is ook het Engelse woord voor een grote fles likeur.”

Keep the Spirit ontstond – hoe kan het anders – dankzij corona. “Ik zat in de zesde week van mijn stage in Zuid-Afrika toen ik in de zomer van 2020 weer naar huis ging.” Thuis begon ze steeds vaker cocktails te maken. “Als we gingen barbecueën bij vrienden in de tuin, vroegen ze altijd of ik cocktails wilde maken. “Het ging van kwaad tot erger. Op een gegeven moment spoorden mijn moeder en een vriendin aan of ik er niet wat mee moest doen.”

Ze vroegen altijd of ik cocktails wilde maken. Het ging van kwaad tot erger

Jeanne, die “tijd in overvloed” had, hoefde er niet lang over na te denken. “Ik heb leveranciers gezocht, een oud buurman die grafisch ontwerper ingeschakeld om een logo te maken en nagedacht over hoe ik de cocktails wil verpakken.” Het zijn gerecyclede plastic flessen geworden, die je bij het plastic afval weg kunt gooien. “Je moet wel over duurzaamheid nadenken in deze tijd.”

Cocktailwinkel

Twaalf cocktails verkoopt ze nu op haar site, waarbij ze vaak net een andere twist geeft aan traditionele cocktails. “Ik vind het originele recept vaak niet het lekkerst. Zo vind ik een espresso Martini niet lekker, te sterk. Daarom heb ik een boosted cappuccino gemaakt. Maar het is dus heel persoonlijk, net als wanneer je aan het koken bent. De één houdt van pittig, de ander minder. Ik probeer er een eigen handtekening aan te geven. En ik maak zoveel mogelijk zelf: bramenlikeur, sinaasappellikeur… Die laatste naar mijn moeders recept.”

Ik maak zoveel mogelijk zelf

“Met Keep the Spirit breng ik mensen op een bepaalde manier ook weer samen”, zegt Jeanne. Haar ultieme droom is ooit een winkeltje te beginnen in het centrum van Apeldoorn, waar mensen cocktails kunnen afhalen, ze caterings verzorgt en workshops geeft. “Leuk voor feestjes”, zegt de Apeldoornse, die momenteel ook nog parttime als receptionist bij Van der Valk werkt. Hoeveel cocktails drinkt ze tegenwoordig eigenlijk zelf? “Af en toe vind ik het lekker op feestdagen, in de zomer of als toetje naast de koffie, maar ik drink bijna nooit cocktails meer. Ik denk dat iedereen om me heen meer cocktails drinkt dan ikzelf. Ik zit er middenin.”

Je kunt een bestelling doen via de website van Keep the Spirit cocktails. De dranken hebben een alcoholpercentage van maximaal 14,9 procent en zijn zeker een week houdbaar in de koelkast. De cocktails bezorgt Jeanne in Apeldoorn en regio.

Ondernemer Uitgelicht

Ken jij een Apeldoornse ondernemer met een leuk verhaal? Laat het ons weten via apeldoorn@indebuurt.nl.

Lees ook:

https://indebuurt.nl/apeldoorn/bedrijvigheid/ondernemer-uitgelicht/jeanne-23-brengt-kant-en-klaar-gemixte-cocktails-naar-je-toe-cocktails-maken-is-net-koken~166452/

Omvang bosbranden Indonesië van 2019 blijkt dubbel zo groot (NOS journaal)

De bosbranden in Indonesië van 2019 hebben bijna twee keer zo veel schade aangericht als de Indonesische overheid meldde, schrijven onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Earth System Science Data. Bij de branden gingen niet 1,6 miljoen hectare, maar 3,1 miljoen hectare bos en regenwoud verloren. Dat is een oppervlakte ter grootte van België.

Bij het onderzoek werd nieuwe technologie gebruikt, waardoor ook kleinere branden konden worden gemonitord. Ondanks de bosbranden neemt de ontbossing in Indonesië de laatste vier jaar af, schrijven de onderzoekers.

De bosbranden van 2019, die vooral op Sumatra en Borneo woedden, behoren tot de hevigste van de afgelopen decennia. De lucht raakte hevig vervuild met smog.

Boven de provincie Jambi kleurde de lucht een tijdlang bloedrood:

Vaak worden branden illegaal aangestoken door kleine boeren en plantagehouders die land willen vrijmaken voor de landbouw. De Indonesische autoriteiten hebben in 2019 bijna 200 mensen aangehouden in verband met de branden.

Onderzoek tegengewerkt

Het onderzoek naar de bosbranden ligt gevoelig in Indonesië. Een van de onderzoekers, de Franse ecoloog David Gaveau, moest het land in 2020 verlaten nadat hij de eerste resultaten van de studie naar buiten had gebracht. Ook werd zijn huis doorzocht. Volgens de Indonesische autoriteiten hangt zijn deportatie samen met visumproblemen.

Volgens Gaveau is de uitzetting een direct gevolg van het onderzoek:

Milieuorganisaties en klimaatwetenschappers vragen de Indonesische overheid al langer om meer transparantie rond de bosbranden in het land. Dat is tevens in het voordeel van het land zelf, stelt Greenpeace Indonesia, vanwege de toegang tot fondsen om ontbossing tegen te gaan.

De Indonesische president Joko Widodo zei eerder dat er een permanente oplossing moet worden gevonden voor de jaarlijkse bosbranden. Brandstichters riskeren een gevangenisstraf van vijftien jaar, maar volgens milieugroepen schiet de handhaving tekort.

Zowel Indonesische media als het Britse persbureau Reuters hebben de Indonesische overheid om een reactie gevraagd op het recente onderzoek, maar die tot dusverre niet gekregen.

https://nos.nl/l/2413049

Rein-Jan Vrielink draagt stokje ruitersportzaak na 35 jaar over aan Jan Ditewig: ‘We zijn er voor alle ruitersporters’ (indebuurt Apeldoorn)

Wat in 1986 begon als een “klein winkeltje” aan de Koninginnelaan is bijna 36 jaar later uitgegroeid tot een grote ruitersportwinkel die mensen van ver weet te trekken. Eigenaar Rein-Jan Vrielink (57) draagt het stokje nu over aan Jan Ditewig (35): “Wat in 35 jaar is opgebouwd, daar gaan we mee door.”

Zadels repareren

“Ik ben geen ruiter”, zegt Rein-Jan. Hij opende zijn eerste winkel op 1 april 1986 aan de Koninginnelaan. Rein-Jan begon met het repareren van zadels, in een hoekje van de zaak. “Ik reed weleens paard, maar ik vond het vooral een mooie sport om naar te kijken.”

In 1994 verhuist zijn winkel naar een grotere zaak aan de Zwolseweg, in 2002 komt er een nieuw pand op dezelfde plek. In december 2018 betrekt Vrielink een grote nieuwe winkel aan de Vlijtseweg. Deze blijkt niet groot genoeg en in oktober 2021 opent Vrielink Ruitersport een meer dan duizend vierkante meter grote winkel aan de Stadhoudersmolenweg 188.

Ik reed weleens paard, maar ik vond het vooral een mooie sport om naar te kijken

Rein-Jan Vrielink

Rein-Jan bereidt zijn opvolger Jan Ditewig (35) ondertussen voor op de overdracht van zijn bedrijf. “Na bijna veertig jaar in een ruitersportzaak te hebben gelopen draag ik het stokje over”, zegt Rein-Jan. Wat hij straks gaat doen weet hij nog niet, maar hij zal “aan de zijlijn in beeld blijven”.

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/07102838/vrielink-ruitersport-apeldoorn-731x1024.jpeg

Jan Ditewig is het nieuwe gezicht van Vrielink Ruitersport. foto Sarah Sophie Fotografie

Warme winkel

Jan kwam in maart 2019 in de winkel te werken. “Ik heb altijd gezegd dat ik voor mezelf ga beginnen, op jonge leeftijd al. En dan het liefste in de ruitersport, waar ik al vanaf mijn 16e in ging werken, en met mensen.” In tegenstelling tot de oprichter van de winkel, is Jan wél actief in de ruitersport. “Ik heb in Nederlandse en Europese kampioenschappen gereden en rijdt nog steeds wedstrijden, maar niet meer professioneel.”

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113058/vrielink-ruitersport-apeldoorn-2.jpeg

foto’s Sarah Teunissen, Sarah Sophie Fotografie

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113053/vrielink-ruitersport-apeldoorn-1.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113101/vrielink-ruitersport-apeldoorn-3.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113106/vrielink-ruitersport-apeldoorn-4.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113109/vrielink-ruitersport-apeldoorn-5.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113113/vrielink-ruitersport-apeldoorn-6.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113118/vrielink-ruitersport-apeldoorn-7.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113122/vrielink-ruitersport-apeldoorn-8.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113125/vrielink-ruitersport-apeldoorn-9.jpeg

9

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113058/vrielink-ruitersport-apeldoorn-2-300x200.jpeg

foto’s Sarah Teunissen, Sarah Sophie Fotografie

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113053/vrielink-ruitersport-apeldoorn-1-300x238.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113101/vrielink-ruitersport-apeldoorn-3-161x300.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113106/vrielink-ruitersport-apeldoorn-4-300x191.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113109/vrielink-ruitersport-apeldoorn-5-300x227.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113113/vrielink-ruitersport-apeldoorn-6-200x300.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113118/vrielink-ruitersport-apeldoorn-7-300x221.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113122/vrielink-ruitersport-apeldoorn-8-300x238.jpeg

https://media.indebuurt.nl/apeldoorn/2022/01/05113125/vrielink-ruitersport-apeldoorn-9-300x190.jpeg

Want nu ligt de focus op de winkel die hij nu zijn eigen bedrijf mag noemen. “De afgelopen twee jaar heeft hij (Rein-Jan, red.) me veel meegegeven”, zegt Jan. “Het is mooi dat hoe ik het heb opgezet, op dezelfde basis doorloopt”, vult Rein-Jan aan. “Wat in 35 jaar is opgebouwd, daar gaan we mee door.”

Ik hoopte dat ik iets met ruitersport zou gaan doen en met mensen zou werken

Jan Ditewig

“De slogan is ‘We helpen u in het zadel'”, zegt Jan. “We zijn er voor iedereen: mensen die één keer per week op de manege rijden, die een verzorgpony hebben en voor professionele ruiters.” Rein-Jan: “Ook voor menners bijvoorbeeld, voor alle disciplines in paardensport.”

Jan: “We hebben in de regio het grootste assortiment op het gebied van paardensport, medewerkers met veel kennis in huis. Het is mogelijk om geheel naar eigen smaak en op maat rijlaarzen, wedstrijdkleding en helmen te maken. Ook proberen we straks in de winkel leveranciers en stallen bij trainingen en clinics te betrekken. Het is een warme winkel, de drempel is heel laag.”

Als de coronamaatregelen het toelaten, organiseert Vrielink binnenkort nog een afscheidsreceptie voor Rein-Jan.

foto’s winkel Sarah Teunissen, Sarah Sophie Fotografie

Lees ook:

https://indebuurt.nl/apeldoorn/apeldoorners/rein-jan-vrielink-draagt-stokje-ruitersportzaak-na-35-jaar-over-aan-jan-ditewig-we-zijn-er-voor-alle-ruitersporters~165144/

Na jarenlang debat worden 10.000 wilde paarden in Australië afgeschoten (NOS journaal)

Meer dan 10.000 wilde paarden worden de komende jaren afgeschoten in het natuurgebied Kosciuszko in het zuidoosten van Australië. Het is de conclusie van jarenlang debat over wat te doen met de wilde paarden die door sommige deskundigen als een plaag, en door anderen als cultureel erfgoed worden gezien.

"Ze hebben alles weggevreten. Ik word er diep triest van", zegt Richard Swain, een aboriginal-gids in het nationale park. Hij komt al jaren in het natuurgebied en heeft gezien hoe de paardenpopulatie exponentieel is gegroeid. Waar toeristen idyllisch ronddartelende paarden zien, valt hem de verwoesting op die de dieren achterlaten.

Bedreigde inheemse dieren

In heel Australië komen minstens 400.000 wilde paarden voor, de grootste populatie ter wereld. In Kosciuszko, een natuurgebied zo groot als een derde van Nederland, lopen ruim 14.000 wilde paarden rond.

Ze veroorzaken erosie, verspreiden onkruid en concurreren met inheemse dieren om leefruimte en voedsel. De deelstaatregering heeft daarom onlangs besloten om de komende jaren de populatie terug te brengen naar 3000. De overgebleven dieren mogen nog vrij rond blijven rennen.

Dat plan gaat volgens deskundigen niet ver genoeg. Onder wetenschappers bestaat er geen twijfel: de paarden zijn een plaag en moeten allemaal afgeschoten worden. "Paarden horen niet thuis in dit landschap. Het zijn zware beesten van gemiddeld 400 kilo. Ze vertrappen de inheemse planten en verwoesten de leefomgeving van ernstig bedreigde inheemse dieren", zegt hoogleraar James Pittock van de Australian National University in Canberra.

Ernstig bedreigde soorten in dit gebied zijn onder meer de geel-zwart-gestreepte corroboree kikker, waarvan wetenschappers denken dat er slechts tussen de vijftig en tweehonderd van over zijn. Of de mastacomys, een kleine buidelrat en een unieke hagedissoort, de Alpine she-oak skink. Ook een aantal unieke Australische bloemen en grassen wordt bedreigd.

Deze dieren zijn niet erg bekend bij de Australische gemeenschap. "Ik geloof dat ze zich zorgen maken om kikkers, maar ze kunnen toch een omheining om het moeras zetten?", zegt Victoria Patchell. Ze woont in het noorden van het land en is speciaal naar Kosciuszko gekomen om de paarden te zien. "Het zijn zulke prachtige, vredige dieren. We moeten ze met rust laten."

Verschillende lobbygroepen pleiten voor andere oplossingen, zoals het vangen en steriliseren van de paarden. Activist Lewis Benedetti heeft bijvoorbeeld andere ideeën. Hij is paardentemmer en organiseert tours te paard. "We kunnen de populatie onder controle krijgen door de paarden te temmen, er zijn genoeg mensen die ze op willen nemen."

Maar dat is volgens deskundigen geen oplossing. "De paarden vermenigvuldigen zich ieder jaar met 20 procent. Het zijn er gewoon te veel. Ieder jaar dat we niets doen, richten ze meer schade aan", zegt Pittock.

Droogte

De dieren zorgen voor vervuiling van de rivieren en vergroten de kans op bosbranden. "Inheemse planten remmen de stroming en filteren het water. Maar doordat alles is weggevreten en de paarden door de rivieren stampen, stroomt het water nu veel te snel weg en laat een kale, droge vlakte achter", legt Pittock uit.

Daarnaast is de huidige situatie ook voor de paarden zelf niet ideaal, stelt hij. "In Australië zijn regelmatig lange periodes van droogte, waardoor er niets te eten is. Ik heb beesten uitgemergeld rond zien lopen, stervend van de honger. Niemand vindt het leuk om paarden dood te schieten, maar helaas is het de enige realistische oplossing."

De gemoederen lopen hoog op bij tegenstanders van het plan om de paarden af te schieten. Deskundigen zoals Pittock en Swain worden zelfs bedreigd. Dat heeft deels te maken met de symbolische betekenis van de paarden voor sommige Australiërs. De dieren zijn ruim 200 jaar geleden geïntroduceerd door de eerste Britten die Australië hebben ingenomen.

De eerste brumbies, zoals de wilde paarden nu nog liefkozend genoemd worden, zouden van de Brit James Brumby zijn, een hoefsmid die zijn paarden vrijliet in de Australische bush. Sindsdien spreken de wilde paarden tot de verbeelding. Een beroemde film uit de jaren 80, The Man from Snowy River, heeft bijgedragen aan het romantische beeld van de edele dieren.

In zijn boek The Brumby Wars schrijft journalist Anthony Sharwood dat het inmiddels een 'cultuuroorlog' is die verdergaat dan de liefde voor de paarden, en een strijd is om de 'ziel van Australië'.

Pittock beaamt dat. "Sommige mensen willen niet toegeven dat Australië is ingenomen door de Britten en dat de inheemse bevolking is uitgeroeid. Ze zien het paard als rechtvaardiging van hun bestaan in Australië."

Kolonialisme

Voor aboriginal-man Richard Swain is het verzet tegen de aanpak van de plaag een teken van kolonialisme en overheersing. "Het is walgelijk dat we deze dieren zoveel schade laten aanrichten. Het geeft aan hoe weinig respect Australiërs hebben voor hun eigen land."

Het plan van de regering om de aantallen terug te dringen is een goede eerste stap, maar gaat volgens Swain nog niet ver genoeg. "Als je paarden wilt zien, kan dat waar ook ter wereld. Hier in Australië is het onze verantwoordelijkheid om voor de kwetsbare, inheemse dieren en planten te zorgen."

https://nos.nl/l/2411806